tv-recensieEmma Curvers

De verbazing over dat nare internet in Help, mijn borsten staan online komt wat wereldvreemd voor

Bij Tim lijkt ondanks zijn jonge leeftijd de moed al diep in de schoenen te zijn gezakt. Met afhangende schouders zit hij naast presentator Evi Hanssen. Was hij verliefd op Lisa, met wie hij vier jaar chatte? ‘Nee, ik zag haar als vriend’, zegt hij. Tim was eenzaam, voelde zich ‘een zalm die tegen de stroom in zwemt’. 

Na een poosje vroeg Lisa hem ‘allerlei dingen’ te doen voor de webcam – masturberen, bijvoorbeeld. U voelde hem misschien aankomen, maar Lisa, die we ook (onherkenbaar) spreken, blijkt een volwassen gast die Karel heet. Niet dat het een excuus is, maar hij had een belabberde jeugd gehad vol misbruik en trammelant. Het spijt hem dat hij zo’n klootzak was, zegt hij via een videoboodschap tegen Tim, die zijn schouders ophaalt.

‘Is het dan zo makkelijk om in handen van een groomer te vallen?’, vraagt Hanssen zich af in de tweede aflevering van Help, mijn borsten staan online (BNNVara), een voor de Vlaamse zender Vier gemaakte serie over de schaduwkanten van het internet. Ja, zo makkelijk is dat. De verwondering van Hanssen, als het internet net als de echte wereld een plek blijkt waar goorlappen hun goddeloze gang kunnen gaan, komt in eerste instantie wat wereldvreemd over. Met grote ogen verneemt ze dat je binnen tien minuten een naaktfoto van een minderjarige meid kunt krijgen in een chatvenster. 

Ik begon me af te vragen of ik te jong zonder toezicht of parental filter vrijuit had geïnternet, of dat wij Nederlanders misschien doorgewinterder sekspraat gewend zijn, zoals in Spuiten en slikken. Kennelijk is dat hoge voorlichtingsgehalte nog hoognodig: zo vertelt moeder Cindy hoe ze haar dochter Femke ternauwernood behoedde voor een afspraak met een groomer die de dag erna een ander meisje verkrachtte.

Evi Hanssen in Help, mijn borsten staan online.Beeld Vier/BNNVara

Ook Hanssen begint met chatten, als de 14-jarige Lisa, en algauw spreekt ze af met Stef, die haar alter ego uit de kleren wil praten. In een Alberto Stegeman-achtige scène zien we hoe een man zijn fiets parkeert achter het druilerige station van Sint-Niklaas. De onvermijdelijke confrontatie kan zich niet meten met het hardere werk van Undercover-pitbull Stegeman, maar toch: het blijft schokkend, hoe alledaags misbruik eruit kan zien.

Toch is het jammer dat niets in de serie echt nadruk krijgt. En actiejournalistiek, én specialisten, én daders en slachtoffers: het blijft een tikkeltje schools. Als voorlichting is het waarschijnlijk uitstekend, en daarvoor wordt de serie inmiddels ook gebruikt. In de aflevering van vorige week, over sexting, bleek een Vlaamse schoolklas de schuld al snel bij de meiden te zoeken wier naaktfoto’s de hele school had ontvangen. Hanssen is een open gesprekspartner en strooit hier en daar subtiel snippers moderne seksmoraal, over victimblaming en slutshaming.

Wat bijblijft zijn de gesprekken met slachtoffers. Zo vertelt Mia hoe ze als 12-jarige door een man werd gelokt met een nieuwe iPhone. Ze kreeg een neuzeke van hem, een snoepje, en voelde zich plots duizelig. ‘Toen heeft hij gedaan wat hij al tijden wilde doen.’ In de rechtszaal kreeg ze te horen dat ze het had uitgelokt. Ja, er is nog een boel te leren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden