Film

De vanzelfsprekende manier waarop queer personages in Anne+ de revue passeren verdient lof ★★★☆☆

Fans die gewoon een heel lange aflevering van de serie willen zien, zullen zich prima vermaken. Maar als film kabbelt het allemaal net iets te veel.

Anne+  Beeld
Anne+

Zal ze wel of zal ze niet? De twijfel van hoofdpersoon Anne staat al een paar jaar centraal in Anne+, sinds 2018 te zien als serie. De Amsterdamse twintiger Anne twijfelt aan alles, van baantjes tot relaties. Maar niet aan haar geaardheid. Ze is lesbisch, dat is een gegeven, en geen probleem.

De makers van Anne+, regisseur Valerie Bisscheroux, scenarist Maud Wiemeijer en hoofdrolspeelster Hanna van Vliet, lieten daarmee een langgekoesterde wens in vervulling gaan. Ze ervoeren in dramaseries en films een tekort aan herkenbare gay personages voor wie hun geaardheid niet iets is waarmee ze enorm worstelen; ze hebben namelijk ook nog andere dingen aan hun hoofd.

Het eerste seizoen van Anne+ bestond uit zes afleveringen van 11 minuten, kort en krachtig, vrolijk en toch serieus. Er was crowdfunding voor nodig om de populaire webserie tot stand te laten komen, want via de reguliere financiële kanalen liep het spaak. Daarna stak de publieke omroep geld in het project (met seizoen 2 als resultaat: acht afleveringen van 25 minuten) en nu is er een speelfilm. Die zal behalve in de bioscoop binnenkort ook op Netflix te zien zijn, waarmee de internationale fans van Anne+ (dat zijn er veel) bediend kunnen worden.

Het verhaal van de film gaat verder waar de serie ophield. Anne, 25 inmiddels, heeft de eerste versie van een roman ingeleverd bij een kleine uitgeverij, maar het is niet meteen het succes waar ze op hoopte. ‘Het kabbelt te veel’, oordeelt haar redacteur. Ze moet gaan herschrijven.

Annes vriendin Sara (Jouman Fattal) werkt intussen in Montreal bij een architectenbureau. De afspraak is dat Anne haar naar Canada zal volgen, maar het idee Amsterdam en haar vrienden achter te laten, verlamt haar. Daarnaast ontmoet ze de interessante, non-binaire Lou (Thorn de Vries, die de primeur heeft de eerste non-binaire acteur in een Nederlandse speelfilm te zijn), wat haar relatie met Sara op scherp zet.

Voor de fans van Anne+ is het ongetwijfeld fijn dat de film niet veel afwijkt van het bekende stramien. Wie gewoon een heel, heel lange aflevering van de serie wil zien, zal zich prima vermaken. Maar als film werkt het allemaal niet goed genoeg. Het kabbelt, zoals de makers zichzelf al ironisch indekten.

Daar komt bij dat Anne, hoe leuk gespeeld ook door Van Vliet, een statisch en navelstaarderig personage blijft. Haar omgeving probeert haar soms wakker te schudden, maar er zit weinig beweging in. De energie komt van de andere personages, zoals Lou, al krijgt die dan weer veel te uitleggerige teksten in de mond gelegd. ‘Drag is voortgekomen uit protest, het draait dus om je space reclaimen.’

Toch is het sympathiek, hoe de film blijmoedig en met milde spot de problemen van stadse millennials aankaart. De vanzelfsprekende manier waarop een staalkaart aan queer personages de revue passeert verdient ook lof, net als het realistische lichaamsbeeld. In Anne+ heeft niemand een perfecte huid, en dat is, gek genoeg, ook best een doorbraak in de filmwereld.

Anne+

Drama

★★★☆☆

Regie Valerie Bisscheroux.

Met Hanna van Vliet, Thorn de Vries, Jouman Fattal, Hein van der Heijden.

94 min., in 52 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden