TestVan Moof S3

De Van Moof S3 oogt vertrouwd, maar is nog net iets beter dan zijn voorganger

De Nederlandse automerken mogen dan (bijna) zijn uitgestorven, de fietsfabrikanten overstijgen zichzelf ieder jaar weer. V test de Van Moof S3.

De Van Moof S3

Gereden: Van Moof S3

Prijs: € 1.998

Gewicht: 19 kg

Remmen: Van Moof hydraulische schrijfremmen

Versnellingen: 4, ingebouwd, automatisch

Motor: Voorwiel

Accu: 504Wh

Display: geïntegreerd in stang

Over de nieuwe fiets van het Amsterdamse merk Van Moof, dat hiermee helemaal op elektrisch overgaat, zijn veel leuke dingen te zeggen. Zo oogt-ie formidabel en is-ie 1.000 euro goedkoper dan zijn voorganger (al kan de prijs met een servicecontract en diefstalverzekering 490 euro oplopen). En een paar minder leuke. Zo werkt de fabrikant nog altijd zonder een dealernetwerk. Een Van Moof koop je online en hij wordt in een doos geleverd, waarna je, zeker met de S3, nog wel even aan de slag moet. Maar, zo beloofden de oprichters tijdens de onlinelanceringsbijeenkomst, er komen in meerdere steden servicepunten. Bovendien is hun filosofie: we maken een fiets die bijkans onderhoudsvrij is, wat voor de consument vooralsnog vooral een geloof is waartoe hij zich moet bekeren; ‘bijkans onderhoudsvrij’ is geen zekerheid. En wie een lege smartphone heeft, of hem is vergeten, kan weliswaar rijden op de S3, maar dan wordt de operatie wel omslachtig, met pincodes (om hem van het slot te halen), die je natuurlijk vergeten bent omdat je die, als je je telefoon bij je hebt, nooit nodig hebt. De app is inmiddels een essentieel onderdeel van een Van Moof. 

Nadat Van Moof ooit beroemd is geworden door zo'n beetje als eerste de verlichting in het frame te integreren, die daarmee aanzienlijk minder kwetsbaar is dan bij veel andere fietsen, slagen ze er ook in de kabels zo veel mogelijk in het frame te stoppen en dus zo min mogelijk kwetsbaar te maken.

Genoeg gezeurd. We hebben het in Blik niet vaak over de kleur ervan, maar kijk eens naar de S3, die behalve in zwart leverbaar is in dit ontwapenende, hartveroverende lichtblauw. Een opmerkelijke zet van een fietsenmaker die, en dat is een van de aantrekkelijkste eigenschappen van Van Moof, opmerkelijk dúrft te zijn in de conservatieve wereld die die de fietsenbranche is. Checkt u maar even - als u geen klant bent van dat andere Noord-Hollandse fietsmerk, Santos - de kleur van uw fiets en de mogelijkheden die u had bij aanschaf.  Baanbrekender dan de keuze voor de kleur is die om de nieuwe fiets alléén nog maar in een e-versie uit te brengen en hem te maken met bijna alleen maar eigen componenten. Zoals co-directeur Ties Carlier (de andere co-directeur is zijn broer Taco) bij de lancering zei: fietsen worden over het algemeen nog altijd gemaakt met 80 procent door anderen gemaakte onderdelen. Dat dat in de huidige crisis zijn nadelen heeft, spreekt voor zich, maar of het überhaupt slecht is, is de vraag. Maar Van Moof gelooft in het zelf in elkaar zetten van hun fietsen met eigen componenten. Behalve het frame maken de Amsterdammers dan ook de remmen, het zadel, de trappers en nog veel meer. 

Van Moof zegt de meeste onderdelen van de S3 zelf gemaakt te hebben, zoals de nieuwe hydraulische schijfremmen die het gebruikelijke wafelpatroon ontberen. Ze remmen goed.

Hart van de fiets is een cassette die in de stang zit geschoven. Die is via bluetooth met je telefoon verbonden, zodat de software regelmatig kan worden geüpdatet. Bovendien zit er software in die de fiets slim maakt: hij verwerkt informatie over het rijden (feedback van de motor) die de actieradius van de batterij helpt te vergroten (klinkt goed, maar in een week testrijden konden we dat niet ondervinden). De cartridge is bij noodzakelijke reparatie uitneembaar, zodat in dat geval niet de hele fiets geretourneerd hoeft te worden.  

Belangrijkste ander kenmerk van de S3 is de automatische versnelling. Voorganger S2 had een tweetraps, de S3 een elektronische viertraps. Dat is een forse verbetering, net als het feit dat de schakelsnelheid per versnelling op de app kan worden ingesteld - binnen een vaststaand bereik, bijvoorbeeld: van 2 naar 3 schakelen kan tussen de 11 en 20 km/u. Dat volstaat vermoedelijk voor de meeste stedelijke fietsers, maar een enkeling zal het toch irritant vinden dat hij bij veranderende weersomstandigheden niet net wat langer in die ene versnelling kan blijven. 

Waar sommige andere merken alweer afscheid hebben genomen van de automatische versnelling, heeft Van Moof met de S3 zijn automaat verfijnd van een tweetraps naar een viertraps. Met zowel voor- als nadelen.

Het testrijden beviel verder uitstekend. Dankzij bijgeleverde balhoofdringen kan het stuur in drie hoogten worden ingesteld, waardoor je naar believen wat rechterop kunt zitten. Banden en remmen zijn allemaal goed uitgedokterd en dragen bij aan een behaaglijk gevoel dat zich van de berijder meester maakt zodra hij opstapt. Verder bouwt Van Moof, geheel in lijn met hun standvastige visie, voort op voorgaande modellen. Ze ogen herkenbaar hetzelfde en worden steeds beter. En voor fans die met de komst van de S2 het afschaffen van het bagagerekje betreurden: dat is er nog niet maar keert terug. 

Die fans moeten zich trouwens haasten maar geen haast hebben: de intekening loopt al een tijdje, de eerste exemplaren staan op het punt geleverd te worden en de wachttijd bedraagt nu zo'n drie maanden.            

E-diefstalbescherming

In de stang-cassette bevindt zich ook de anti-diefstalsoftware met alarm en locatietracking. Het schopslot is elektrisch: geef een schopje tegen een palletje vlak bij de achternaaf en het systeem schiet op slot. 

Wie probeert een Van Moof te jatten als-ie op slot staat (en helaas ook wie hem iets te weinig voorzichtig aanraakt), wordt getrakteerd op een vervaarlijk alarmsignaal én een uit grove pixels opgebouwd doodshoofd dat op de stang oplicht.
Net als voorheen zit de batterij schitterend mooi verborgen in het frame, ook bij de X3, het kleinere zusje van de S3. Nadeel: hij kan er niet uit dus moet de fiets mee naar het laadpunt (stopcontact).
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden