AlbumrecensieEl Prometeo

De uitvoeringen van Cappella Mediterranea zijn weelderig en geïnspireerd ★★★★☆

Eigenlijk had Leonardo García Alarcón nu in Nederland moeten zijn voor repetities en concerten van de Nederlandse Bachvereniging, waar hij de jaarlijkse Matthäus-tournee zou leiden. Hopelijk komt het nog eens van een samenwerking, want de Argentijn was een spannende keus geweest: zijn uitvoeringen zijn weelderig – een voorkeur voor vol, proactief continuospel – en geïnspireerd.

Dat zijn in ieder geval de eerste woorden die opkomen bij het beluisteren van El Prometeo, een Spaanstalige opera van Antonio Draghi (1635-1700) uit Rimini, in 1669 cadeau gedaan aan de koningin van Spanje. Alarcóns ensemble Cappella Mediterranea speelt lekker ritmisch, maar blijft met z’n percussieshow binnen het geloofwaardige. Vooral sopraan Mariana Flores trekt in deze Prometheusvertelling de aandacht met verleidelijk vocaal acteerwerk.

O ja: die derde akte? Die is helemaal niet van Draghi zelf. Toen Alarcón in Wenen het manuscript opdook, ontbrak het slotdeel, dus componeerde hij dat zelf maar. Best goed gedaan. Zou hij er bij de Matthäuspassion ook een paar deeltjes bij willen maken?

Cappella Mediterrannea

El Prometeo

Klassiek

★★★★☆

Alpha

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden