De triviale kanten van het kantoorleven

Kent u de anekdote over de journalist van de eeuw Henk Hofland, die tijdens een feest van HP/De Tijd in aangeschoten staat de deur van de feestzaal niet meer open kon krijgen?...

Het ‘Hoflandfeest’ vond plaats in een soort boerenschuur met een voor dronken stadsmensen kennelijk onbekend werkende deurklink. De oplossing die Hofland bedacht om zonder gezichtsverlies toch buiten te geraken was naast de deur te gaan staan wachten tot iemand anders zou opstappen. Simpel, maar geniaal, concludeert Vervoort, die het een voorbeeld noemt van hoe iemand slim kan zijn als zijn hersens daartoe niet meer in staat zijn.

Lang niet alle anekdoten in het boek zijn overigens even empathisch opgeschreven. Met name Jan Blokker, Rinus Ferdinandusse en de voormalige PCM-baas Theo Bouwman zullen niet gevleid zijn door wat ze over zichzelf kunnen lezen. Blokker, de horkerige VPRO-bons, die niet weet hoe hij met jonge mensen moet omgaan. Oud VN-hoofdredacteur Rinus Ferdinandusse, die over zijn eigen leven altijd bijzonder discreet is geweest, komt naar voren als een zwijgzame, voornamelijk grinnikende man, die geen nee kan zeggen, maar wel nee doet. Vervoort vergelijkt hem met een tuinman die sommige plantjes besproeit, en andere laat uitdrogen.

En ten slotte, de belangrijkste figuur, is baas Theo Bouwman, die alleen weddenschappen afsluit als hij zeker weet die te zullen winnen. Bouwman, die blaffend om zijn eigen grapjes lacht, die graag informatie ontvangt, maar des te moeilijker weggeeft en die in het bezit is van een onuitroeibare behoefte te tonen dat hij meer weet dan een ander.

Dat het tot memoires is gekomen, is trouwens gedeeltelijk de schuld van Theo Bouwman zelf, die de auteur in 2003 uitdaagde om eens wat te doen met al die ‘vervelende memo’s’ waarmee Vervoort hem al die jaren had lastiggevallen.

Daar zul je nog spijt van krijgen, riposteerde Vervoort, die zich vervolgens voor de keuze stelde: mensen te vriend te houden, of eerlijk voor zijn mening uit te komen.

De voormalige kat-uit-de-boomkijker koos voor het laatste en blijkt al die jaren vanaf zijn hoge tak goed te hebben gekeken naar met name de triviale menselijke kanten van het kantoorleven bij een progressieve uitgeverij in de hoofdstad.

Hij schrijft er laconiek over. Theo Bouwman, die in dronken toestand vrouwen versierde. Wijlen HP/De Tijd-hoofdredacteur Boebi Brugsma met zijn rouwnagels of de omgeschoffelde wietkwekerij van Rogier Proper. Dat Adriaan van Dis geen hoofdredacteur van de HP/De Tijd is geweest wisten we al. Maar niet hoe hij die dans is ontsprongen.

Gijs Zandbergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden