De tien meest besproken personen in de media

Afpersopa. Commonlinnetschap. Gouden pik. Katholiek orgel. Wit superioriteits denken. Mondkapje. Na twee delen, aftellend van 40 naar 11, beleven we vandaag de spannende finale: wie zijn de tien meestbesproken, beeldbepalendste, mediafähigste mediafiguren van 2014?

10. Waylon (en het pakje van de band)

Waar is Waylon? De Telegraaf stelde de vraag eind mei in kapitalen op de voorpagina. Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie liet de NOS weten 'scherp' naar hem uit te kijken. We vonden Waylon terug aan de talkshowtafel bij RTL Late Night. Schitteren door afwezigheid was zelden zo glansrijk.

Nadat Ilse DeLange en hij als The Common Linnets met Calm after the Storm tweede waren geworden op het Eurovisiesongfestival, kwam al snel naar buiten dat het tussen die twee niet boterde. Van kalmte na de storm was geen sprake - een grap die bij deze kwestie al te vaak gemaakt is. Hij voelde zich niet serieus genomen door DeLange en moest in Kopenhagen hetzelfde pakje aan als de rest van de band. Alleen de hoed was anders, klaagde hij.

Beeld anp

9. Alexander Klöpping (en Alexander Klöpgeest)

Supersympathiek is hij, deze in capuchontrui gestoken miljonair-op-papier. Dat Alexander Klöpping leuk kan lullen over technologie en internet wisten we al, maar tegenwoordig steekt hij ook zijn handen uit de mouwen.

Samen met Marten Blankesteijn richtte hij digitale kiosk Blendle op, wat hem naast een record aan gratis publiciteit ook een investering van drie miljoen opleverde. Pats! Boem!

Nog 200 miljard en Klöpping is Mark Zuckerberg voorbij. Nee sorry, dat is flauw, maar onze verhouding met Klöpping is ongeveer zoals cabaretier Martijn Koning zei: 'Ik wil Alexander Klöpping zo graag haten, want hij is zo fucking succesvol, maar hij is gewoon te aardig om te haten. Maar ik haat hem toch!'

Wij haten Alexander niet, al doen we nog zo ons best. Sinds hij elke week als Salamander Klöpping het technieuws bespreekt bij Zondag met Lubach, zijn we hem juist steeds leuker gaan vinden. En als Alexander Klöpgeest sierde hij de cover van de Donald Duck. Veel hoger kun je niet komen. O ja, Mark Suikerberg van Snoetboek voorbijstreven. Maar dat gaat lukken, toch? Klöpt.

Beeld anp

8. Linda en John de Mol (en de Afpersopa)

Linda, John en de Afpersopa. Het klinkt als de titel van een detective waarin Linda de Mol zelf had kunnen spelen: tegen het decor van de villarijke dorpen Blaricum en Crailo werd de machtigste mediafamilie van Nederland afgeperst door iemand die zijn dreigbrieven verstopte onder bakstenen of liet thuisbezorgen boven op een doos taartjes.

Linda en John werden al een jaar bedreigd toen ze eind september besloten dat het genoeg was geweest. Een compositietekening -- die een beetje deed denken aan Paul Witteman na een maand lang kokosmakronen bingen -- bij Opsporing Verzocht leidde tot honderden tips. Vervolgens leidde 'klassiek recherchewerk' al snel tot de arrestatie van de kwaadaardige opa.

De Blaricumse bakker had trouwens al lang onraad geroken. 'Het maakte hem geen bal uit welke gebakjes', zei bakker Frans Wassenaar tegen het AD over de manier waarop de afpersopa zijn bestelling deed. En er was Wassenaar nog iets opgevallen: dat brilletje was alleen maar glas eigenlijk. Dat is toch hip voor een man van tussen de 65 en 70 jaar.' Dat had eigenlijk het woord van 2014 moeten zijn: hipsterafpersopa.

Afvalrace

De vele afvallers in de strijd om de Gouden Onno kunnen zich troosten met de gedachte dat ze in goed gezelschap verkeren. Rens Kroes, Bianca Krijgsman, Sjuul Paradijs, Olaf Koens, Paul Witteman, Wendy van Dijk, Jan de Jong, Angela Schijf/Victor Reinier, Erland Galjaard, Victoria Koblenko, Kees Momma en Marijke Helwegen waren er door hun opvallende prestaties in 2014 dicht bij, maar vielen op het laatste moment af. Nog een troost: in 2015 krijgen ze een nieuwe kans.

Beeld anp

7. Perdiep Ramesar (en de eervolle vermeldingen)

Een notering in deze lijst is er niet zomaar. Zonder een goed doordachte strategie, uiterste toewijding en puntgave uitvoering schop je het niet tot in de hoogste regionen - dat weten oude bekenden als Arie Boomsma en Bram Moszkowicz maar al te goed.

Ook de ambitieuze journalist Perdiep Ramesar volgde een meerjarenplan. In 2005 fabuleerde hij er al voorzichtig op los als verslaggever op de Haagse stadsredactie van het Algemeen Dagblad. Hij interviewde mensen die nergens anders hun sporen hebben nagelaten, niet op Google en niet in de Familienamenbank van het Meertens Instituut. Een hele prestatie. Dat goede werk zette hij voort als journalist bij dagblad Trouw. Zijn levenswerk kreeg echt vorm met de uitvinding van de Shariadriehoek, een term die Ramesar eervolle vermeldingen in diverse media opleverde.

Onlangs maakte een onderzoekscommissie bekend dat hij een van de omvangrijkste journalistieke fraudezaken in de Nederlandse geschiedenis op zijn naam mocht schrijven. Die verdienste levert hem plek 7 op deze lijst op, de hoogste notering voor een dagbladjournalist ooit.

Een speciaal woord van dank gaat uit naar de betrokkenen die dit mogelijk hebben gemaakt: chefs en hoofdredacteuren die hun oren en ogen sloten voor signalen uit de eigen gelederen. Zonder hen had hij het niet gered.

Beeld NPO

Dave en Dries Roelvink (en het bubbelbad)

Het kan keihard gaan in het leven. Bewijsstuk 1: Dave Roelvink, zoon van de zanger in de gele zwembroek. Aan het begin van het jaar nog amateur schoonspringer bij SBS6 en een lokale bekende in de Korte Leidsedwarsstraat, de Amsterdamse boulevard van het ordinaire vertier, inmiddels BN'er van het hoogste soort. Een realitysoap van zoon en pa is in de maak en belooft een wake-upcall van jewelste te worden voor Dave, die vaak tot na het middaguur in bed ligt. Van schrik is hij een dj-cursus begonnen de snelste weg naar succes, op profvoetballer worden na.

Het kon dus niet lang duren voordat er een sekstape opdook van Dave. Daarin liet een meisje in een bubbelbad zien hoe lang ze onder water kon blijven tussen de benen van Dave, terwijl zijn foute vriendjes de sieraden van haar moeder buitmaakten. Om de joyroof binnenskamers te houden, chanteerde Dave de heer des huizes met de beelden: hij wou toch niet dat zijn dochtertje, aka de zwembadstofzuiger, op het internet zou verschijnen? Oeps, te laat! En de ster van Dave schoot fonkelend door het firmament.

Beeld anp

5. Frans Timmermans (en het mondkapje)

Onderhandelen in alle talen die hij beheerst, een bejubelde speech in de VN-veiligheidsraad, een benoeming tot eurocommissaris en The Rolling Stones op zíjn Pinkpop: 2014 zou Het Jaar van Frans Timmermans worden.

De laatste hobbel, een afscheidsinterview als minister bij Pauw, zou slechts een formaliteit zijn. Tot er uit de krochten van het ijdele, impulsieve lijf iets omhoog kwam. Timmermans opende zijn mond en daar was het: het zuurstofmasker, ter verdediging van de beelden die hij tegenover de Veiligheidsraad had opgeroepen over de laatste seconden voor het neerstorten van vlucht MH17. De oprisping veroorzaakte flink wat pijn en verwarring bij de nabestaanden, evenals reputatieschade voor de afzwaaiende minister.

Het Nederlandse publiek was vergevingsgezind en riep hem alsnog uit tot Politicus van het jaar. Bij Serious Request kon geboden worden op een dagje Pinkpop met de eurocommissaris. 'Je bent de hele dag zijn gast. Samen genieten jullie van een heerlijk zomerzonnetje en de beste livemuziek', aldus het immer goedgeluimde 3FM. Graag zien we het resultaat op Facebook, mét roze vissershoedje.

Beeld anp

4. louis van gaal (en de gouden pik)

Toen in de zomer van 2012 bekend werd dat Louis van Gaal de nieuwe coach van het Nederlands elftal werd, slaakte heel Nederland een zucht: 'Oh shit, God sta ons bij'. Maar nog geen twee jaar later werd de 'nationale mafkees' (dixit Johan Derksen) zelfs door zijn grootste criticasters op handen gedragen. Niet alleen had hij ons tegen alle verwachtingen in op een paar doelpuntjes na wereldkampioen gemaakt, nota bene met een veredeld eredivisie-elftal, maar we maakten deze zomer ook kennis met een andere, warmere, haast joviale Louis van Gaal.

Dankzij alle camera's die bij de wedstrijden en trainingen aanwezig waren, kon iedereen zien hoe Louis zich als een strenge, maar hartelijke vader ontfermde over zijn kroost. Denk aan die heerlijk mislukte high five met Robin van Persie of de liefdevolle tikjes (tikken) op het haarloze niemandsland bovenop het hoofd van een emotionele Danny Blind.

Louis zat goed in zijn vel. Zo goed dat hij zich live op televisie tegenover Jack van Gelder zelfs een grapje permitteerde. 'Ik een gouden pik? Truus heeft dat nooit gezegd.'

De epistemische breuk in de waarneming van Louis van Gaal laat zich misschien het best illustreren door René van der Gijp. Na jaren van denigrerend schaterlachen om de fratsen van die idiote Louis, noemde Gijp hem tegen het einde van het WK 'een sieraad voor de sport'. Dat 'voor de sport' kun je gerust weglaten.

Beeld anp

3. Humberto Tan (en de vergulde beha)

Televisie- en radiopresentator, schrijver, reclamemaker, vader, danser, kledingontwerper, echtgenoot, onbezoldigd voorzitter van de fanclub van Eva Jinek, erkend selfiemaker, dj - noem het en Humberto doet of is het. Geen Gouden Onno voor hem, maar de troostprijs mag er zijn. Eerder deze maand nam hij tijdens RTL Late Night uit handen van girlband Adam met een blije blik een vergulde beha in ontvangst.

Volkomen terecht benoemde tijdschrift JFK hem tot de 'Greatest Man' van 2014. In het rijkgevulde mapje Humberto Tan op de site van het AD zijn ook alle andere sterke staaltjes te vinden.

Een greep: 'Humberto Tan heeft mooiste lach van iedereen', 'Humberto Tan op paard trekt 875.000 kijkers', 'Vrouwen kijken liever naar Humberto dan naar Jeroen' en het reeds aangestipte 'Humberto Tan zit plots met vergulde beha in de handen'. Zonder cynisme zouden we aan deze hoogtepunten graag de ontroerende aflevering van RTL Late Night willen toevoegen met de ongeneeslijk zieke zanger Thé Lau.

In het behaaglijke klimaat in het Schiller Hotel in Amsterdam is Tan de kachel. Altijd die lach, altijd die oprechte belangstelling, altijd die jaloersmakende energie. De Gouden Humberto, het is slechts een kwestie van tijd, want iedereen houdt van hem; iedereen, behalve natuurlijk de woedende bakvissen die geen kaartje kregen voor de uitzending met boyband One Direction.

Beeld anp

2. Quinsy Gario (en de vuile oorlog)

Zilver met een gouden randje voor de onvermoeibare activist die Nederland duidelijk maakte dat Zwarte Piet niet alleen maar zwart is. Een Gouden Quinsy bleek uiteindelijk iets te hoog gegrepen, vanwege het eendimensionale karakter van zijn oeuvre, maar het scheelde slechts een haar. Dat, terwijl Quinsy Gario zich op 23 december op Twitter nog had beklaagd over 'geschiedenisvervalsing', omdat in de eindejaarsoverzichten van NRC en de Volkskrant de '#zwartepiet strijd' ontbreekt. Zo goed, Quins?

Hard oordelen en provoceren is zijn lust en zijn leven, in een vuile oorlog waarin het verstand een nipte zege boekte. Dat zou je tenminste denken, ervan uitgaande dat het neutrale Sinterklaasjournaal met zijn aangepaste Pieten en Opa Piet als hulpsint het scorebord was, maar Gario behield zijn immer kritische blik en bleef in zijn schuttersputje zitten, tot de tanden toe bewapend en schietend op alles wat bewoog. Op volkskrant.nl: 'Het Sinterklaasjournaal was dit jaar een dieptepunt van hoe we met elkaar omgaan in dit land.' Scenarioschrijver Ajé Bosschhuizen maakte zich schuldig aan het 'witte superioriteitsdenken'. Het eindoordeel van Gario: 'Walgelijk.'

Alsof het allemaal nog niet erg genoeg was, werd die lieve Dieuwertje Blok door onverlaten met de dood bedreigd en begonnen doorgedraaide nieuwlichters sinterklaasliedjes te herschrijven. Inderdaad, deze zaak kent veel verliezers, óók Gario. De luisteraars van Radio 538 kozen hem tot 'klootzak van het jaar' - wat overigens meer zegt over de radiozender en zijn luisteraars dan over hem.

Beeld anp

1. Onno Hoes (en het katholieke orgel)

De jury heeft gewikt en gewogen, maar was unaniem: de Gouden Onno gaat naar (tadááá!) ... Onno Hoes!Een onmiskenbare winnaar. De burgervader heeft dit jaar op de Markt van 'zijn' Mestreech een waardevol en gelaagd kunstwerk opgericht dat op magistrale wijze macht, media en moraal weerspiegelt.

Er waren wat kunstgrepen voor nodig, maar Hoes beheerst ze allemaal. Zoenen met een 'toyboy', roddelkoning Verlinde de rug toekeren en dan weer gretig Grindr-daten met een van mediageilheid verwrongen 'pijpmondje' met verborgen camera onder zijn tong ga er maar aanstaan. Het werk is van een indrukwekkende schoonheid, terecht volop belicht in het gevarieerde kunstmagazine PowNews, de publieke parel van het omroepbestel.Met zijn grove kwast (maatje 18, imponeerde de kunstenaar in interviews) schilderde Hoes het schemergebied tussen politiek en privé, overschaduwd door de kleinburgerlijke moraal van zijn dorpsgenoten. Was hij een hetero met een 20-jarige maîtresse, dan had de harmonie onder leiding van André Rieu vol op de loftrompet geblazen. Nu het de openlijke herenliefde betreft, gulpt de dorpspomp van selectieve verontwaardiging. Vol op het katholieke orgel.

De schepper spaart zichzelf niet. Dit jaar ontdeed de burgemeester zich van zijn huwelijksketen met roddelkoning A. Verlinde. Na dertien jaar de symboliek is duimendik, evenals zijn vorstelijke ambities. Op de dampende restanten van zijn imperium overdenkt heerser Hoes komende maanden zijn toekomst, zei hij in Nieuwsuur. De jury voorziet een rijk palet van nieuwe bestuursfuncties, maar aan de dorpspomp gonst het al van de geruchten over zijn nieuwste benoeming: Prins Carnaval. Dat de Gouden Onno een heel jaar lang moge stralen.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden