Wakkerlandsjan Kuitenbrouwer

De term ‘homofiel’ werd afgeschaft wegens achterhaald, maar de ‘pedofiel’ wil graag blijven bestaan

x Beeld x
xBeeld x

Meepraten voor beginners: Jan Kuitenbrouwer schrijft het woordenboek van de verbale burgeroorlog die we het ‘openbaar debat’ noemen. Het onderscheid tussen liefde en seks blijkt terug van weggeweest.

‘Filie’ komt van houden van. Soms staat het voorop, zoals bij filantroop, iemand die van de mensheid houdt, maar meestal staat het object van de liefde voorop: de francofiel houdt van Frankrijk, de cinefiel van films, de heterofiel van het andere geslacht (heteros, Grieks voor verschillend), de homofiel van hetzelfde (homoios: gelijk).

Wikipedia noemt homofiel ‘ouderwets’ en volgens Van Dale betekent ‘homofiel’ gewoon ‘homoseksuele man’. Kennelijk wordt het onderscheid tussen liefde en seks als achterhaald beschouwd. Niet iedereen ziet dit zo. Kerkelijke gezagsdragers die moeite hebben met homoseksualiteit, zeggen: homofilie mag, maar homoseksualiteit niet. Christelijk-belijdende homo’s die geen conflict met hun kerk willen, beloven dus dat zij hun liefdesrelatie niet seksueel zullen consummeren. In de praktijk gaan liefde en seks meestal wel degelijk hand in hand, vandaar dus dat we tegenwoordig ‘homoseksueel’ zeggen in plaats van ‘homofiel’.

Bij pedoseksualiteit wordt het ingewikkelder. In dat geval staat tussen liefde en lust niet alleen de Bijbel, maar ook het wetboek: seks met een minderjarige is strafbaar.

In het handboek van de psychiatrie, het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DMS), werd homofilie in 1974 gepromoveerd van ‘afwijking’ (‘parafilie’) naar ‘geaardheid’, waarmee homo’s dezelfde status kregen als hetero’s. Pedofielen willen die classificatie ook, maar buiten hun eigen kring is daar weinig animo voor. De inherente ongelijkwaardigheid van een pedoseksuele relatie is en blijft een ethisch struikelblok. Maar, zeggen pedofielen, dit gaat niet over seks, die gaat over liefde – daar kan niets tegen zijn.

Het ‘Kinderbevrijdingsfront’ deelde in 2019 tijdens Pride Amsterdam flyers (‘#pedopride’) uit: ‘De pride community moet ruimte geven aan kinderen, jongeren en de mensen die van ze houden, —> nepiofielen (baby’s), pedofielen (kinderen), —> hebefielen (11-14 jaar) en —> ephebefielen (15-19 jaar). Liefde kent geen leeftijd. Wij moeten elkaar steunen in plaats van uitsluiten.’

Hoewel die flyers in beslag werden genomen door de politie, vindt deze oproep toch enige weerklank. Al die nieuwe gender- en seksidentiteiten die de afgelopen jaren erkenning hebben gekregen – het zijn er zo veel dat er achter LHBTQIA maar een plusje is gezet – is het wel eerlijk om pedofielen uit te sluiten van dit Omniseksuele Kumbaya?

De homobeweging herinnert zich maar al te goed dat ‘homoseksueel’ ooit min of meer synoniem was met ‘kinderlokker’, en wijst deze toenadering resoluut af. Dat is spijtig, schreef ‘onderzoeker gespecialiseerd in gender- en mediastudies’ Linda Duits destijds in Het Parool, maar die afwijzing is een ‘uitgelezen kans’ voor de feministische beweging om de pedofiele medemens te omarmen. Maar hoe zit het dan met dat fundamentele ethische probleem van de inherente ongelijkwaardigheid van zo’n relatie? Moet de vrouwenbeweging daar maar overheen stappen? Nee, schreef Duits, pedoseksuelen moet je vervolgen, maar de pedofiel die niet handelt naar zijn hartstocht verdient inclusie. Dus het onderscheid tussen liefde en seks is toch níét achterhaald!

Duits kreeg een lawine van kritiek over zich heen. Vooral uit conservatieve hoek natuurlijk. Man, man, man, wat de —> feminazi’s nú weer bedacht hebben! Kindermisbruik moet kunnen! Pedofielen die nooit tot actie overgaan? Die bestaan helemaal niet! Elke pedofiel is een pedoseksueel waiting to happen! En als een pedofiel zich behelpt met kinderporno, dan is-ie in elk geval medeplichtig. Had —> regenboogwappie Duits dáár wel eens over nagedacht? En zo kreeg Linda Duits op de sociale media het label —> pedoknuffelaar opgeplakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden