De term 'genant' werd voorgoed naar een ander niveau getild

null Beeld
Beeld

Maandagavond werd op NPO 2 de documentaire Om de laatste zetel uitgezonden. Het was een reconstructie van de laatste fase van de Tweede Kamer-verkiezingen 2010, die op het nippertje werden gewonnen door de VVD. Onder anderen Frits Wester, Twan Huys, Jack de Vries en Ronald Plasterk blikten terug op de nogal ongelukkige campagne van Job Cohen, de vrije val van het CDA en natuurlijk de lastminuteoverwinning van de VVD.

Het absolute hoogtepunt van Om de laatste zetel was een fragment dat samen met het kabinet Rutte I in de vergetelheid dreigde te raken. Het was een opname van Ton Elias, Fred Teeven en Charlie Aptroot die op het podium in een feesttent in Scheveningen de verkiezingsoverwinning vierden oftewel: De Overwinningsdans der Paljassen. Op de achtergrond beukte de muziek uit de speakers. Ton Elias had zijn schouders in zijn nek getrokken en bewoog zijn voorarmen op en neer, als een robot die op een drumstel speelt. Fred Teeven hupste een paar keer door zijn knieën en pakte vol overtuiging de microfoon. Even leek het alsof hij een smartlap ging inzetten, maar uit zijn mond kwamen maar twee woorden: 'Mark' en 'Rutte'. En helemaal links op het podium wees Charlie Aptroot eerst heel sexy de zaal in, om vervolgens hysterisch klappend een paar sprongen van blijdschap te maken. Het was een historisch fragment. Niet vanwege de overwinning van de VVD, maar omdat de term 'genant' voorgoed naar een ander niveau werd getild.

Er werd maandagavond nog meer teruggeblikt. Het NOS Journaal kwam met zijn Jaaroverzicht, gepresenteerd door Rik van de Westelaken. Vanuit de Werkspoor-kathedraal in Utrecht praatte Van de Westelaken het nieuwsjaar van 2014 aan elkaar. Hij vertelde over de crisis in Oekraïne, de ramp met MH17, de opmars van IS, de ebola-epidemie, de medaille-oogst tijdens de Olympische Spelen en natuurlijk het WK voetbal in Brazilië.

Wat het aanraakscherm voor collega Herman van der Zandt is, is het virtual reality-decor voor Van de Westelaken. Nonchalant liep hij voorbij straaljagers, achter pluchen zetels langs en onder een gigantische voetbal door, onderwijl 2014 samenvattend.

Van de Westelaken zag er, zoals altijd, onberispelijk uit. Hij droeg een getailleerd korenbloemblauw pak, een overhemd witter dan het gebit van Winston Gerschtanowitz en een strakke zwarte stropdas. Op de website van de NOS schrijft Van de Westelaken in zijn biografie: 'Wat mij tot op de dag van vandaag drijft, is de verwondering over de wereld waarin wij leven. Ik wil het nieuws brengen, zodra het gebeurt; onze complexe wereld voor de kijker iets inzichtelijker maken.' Dat zal allemaal wel, maar er is iets aan Van de Westelaken dat hem een beetje anders maakt dan zijn collega's, iets waardoor hij een prettige exoot is binnen de stal van keurige nieuwslezers. Van de Westelaken is een goede, betrouwbare presentator. Maar daar zijn er wel meer van. Wat hem echt onderscheidt, is zijn gedistingeerdheid.

Tegelijkertijd heeft Van de Westelaken iets flirterigs. Zijn mond kan uitleggen dat de wereld een nare, enge plek is, terwijl zijn ogen de kijker vragen wat hij aan heeft. Dat zijn kwaliteiten die je op allerlei vlakken kunt inzetten. Bijvoorbeeld bij Wie is de de Mol?. Op donderdag 1 januari begint een nieuw seizoen, mét Rik van de Westelaken. Zo plechtig als hij 2014 uitluidde, zo spannend begint hij het. Typisch.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden