tv-recensiefrank heinen

De talkshow is een soort dagelijks terugkerend kerstdiner

Het gaat zo: tv-presentator stapt over naar andere zender. Kondigt aan dat ze bij die andere zender hetzelfde programma gaat maken. Redactie en medewerkers stappen over. Promotiefilmpjes worden uitgezonden waarin nogmaals wordt benadrukt dat er weinig zal veranderen. Eerste uitzending: nauwelijks iets veranderd. Zelfde gasten, zelfde sfeertje, zelfde tafel, zelfde afwisseling van zware en lichte onderwerpen (waarbij de lichte gek genoeg minstens even zwaar wegen) en zelfde afwezigheid van reclameblokken (voorlopig).

Steekt de wind op? Nee, het is een zucht van opluchting van 1,7 miljoen kijkers die door de straten waait.

Wat is dat toch met talkshows? Welke wonderlijke interesse uit het schemerige grensgebied tussen fascinatie en obsessie leggen we aan de dag zodra er op televisie een tafel (of een bank, of een tuintafel, of een bar – maar uiteindelijk altijd een tafel) met babbelhoofden opduikt? Ooit waren talkshows tv-programma’s waarin het gesprek van de dag werd gevoerd. Daarna werden het programma’s waarin vier à vijf gesprekken van de dag werden samengeperst tot het soort frikandel waar je moeilijk van af kunt blijven, ook al weet je dat-ie je honger niet gaat stillen. Nu het gesprek van de dag overal wordt gevoerd, de héle dag, tot opinies, onvrede en gebrek aan kennis samensmelten tot een hoge fluittoon, een soort opinietinnitus, is de talkshow van lieverlee zijn eigen onderwerp geworden. 

Vrijdagavond werd er in de eerste uitzending van Jinek uiteraard ook tijd ingeruimd voor de aangekondigde strijd tussen talkshows. Logisch, want iedereen weet: zodra iets een wedstrijd is, gaan we kijken. Fuck het vertoonde spel, wat wordt de uitslag? Een paardenrace met live commentaar van de paarden zelf. In die race speelt Angela de Jong, de op-tv-recensent van het AD, de fascinerende driedubbelrol van toeschouwer, jockey én bookmaker. Vrijdagavond besprak De Jong voor de tweede keer in een paar maanden tijd in de eerste aflevering van een ‘nieuwe’ talkshow live de eerste aflevering van die nieuwe talkshow. Bij Beau leek dat destijds een gimmick, maar in werkelijkheid was het gewoon een variant op tv die tv bespreekt, op tv, door een buitenstaander die opvallend vaak binnen staat. Tussen een voorbeschouwing van de concurrerende praatprogramma’s en het Songfestival door, ging het in de eerste RTL-Jinek ook nog even over een wat onhandige vraag die gast Hélène Hendriks een maandje geleden als presentator van een andere talkshow had gesteld aan medegast Carlo Boszhard.

Jinek: ‘Zullen we het er gewoon over hebben?’ Ja! Jottem!

Aan het slot van de aflevering las cabaretier Martijn Koning nog wat voorspellingen voor 2020 voor, en hij sloot af met een ode aan de gastvrouw, die daar tijdens de aftiteling een hug voor over had. En plots zag ik het: de talkshow is een soort dagelijks terugkerend kerstdiner, waarbij een omvangrijke familie in wisselende samenstellingen aan het begin nog welgemoed de wereld doorneemt, maar bij het dessert inmiddels het liefst alleen nog over zichzelf praat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden