Recensie Jazz

De stem van trompettist Jaimie Branch is ook goed, maar we horen haar toch liever blazen ★★★★☆

In korte tijd heeft de New Yorkse trompettist Jaimie Branch een prominente plek in de hedendaagse jazz bemachtigd. Fly or Die, haar debuut als bandleider, liet een grofkorrelig, origineel geluid horen. Ook haar bijdragen eerder dit jaar op het fraaie An Unruly Manifesto van tenorsaxofonist James Brandon Lewis trok veel aandacht.

Op haar tweede album onder eigen naam combineert ze livestukken uit Londen met studiomateriaal. Haar toon is nog wat rauwer en gemener geworden, in stukken die aanvankelijk in de blues geworteld lijken. Van de twaalf maten Chicago Blues wordt Branch door drummer Chad Taylor voortgestuwd naar de exotischer klanken van een marchingband uit New Orleans.

Hoewel volgestopt met strijkers en percussie, blijft de muziek transparant en ademt zowel vitaliteit als woede uit. Branch is zo boos in het sleutelstuk Prayer for Amerikkka Part 1 & 2 dat ze haar woede over racisme in woorden in plaats van trompetnoten verklankt. Haar onvaste, diepe stem werkt goed, maar we horen haar toch liever blazen.

Jazz

★★★★☆

Jaimie Branch

Fly or Die II: Bird Dogs of Paradise

International Anthem/V2

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden