Albumrecensie Baroness

De songs van Baroness zijn diepzinnig en emotioneel, maar de producer doet slechte zaken ★★★☆☆

Baroness – Gold & Grey Beeld Baroness

Die producer van Baroness, die zou in retraite moeten. Baroness is een fantastische Amerikaanse rockband, die vooruitstrevende en immer zoekende metal vervolmaakt met rauwe punkrandjes. Maar de stompende songs van de vorige plaat Purple (2015) werden enigszins verpest door producer en mixer David Fridmann. 

De opvolger klinkt helaas net zo plat. Er zit nauwelijks dynamiek in het geluid, en zeker op een wat hoger volume is Gold & Grey een aanslag op de oren. 

Baroness verdient beter. Zanger en gitarist John Dyer Baizley schrijft diepzinnige liedjes die je bij de keel grijpen, met emotionele refreinen en uitbarstingen van lyrisch gitaargeweld. Live is de band een fenomeen – we hebben hier echt met een van de allermooiste bands uit de heavy muziek te maken. In melancholieke, psychedelische songs als I’m Already Gone is de sound nog acceptabel, maar bij de beukende rocker Throw Me an Anchor gaan de metertjes keihard in het rood en klinkt Baroness alsof de band uit een betonmolen komt gerold. 

Maar luistert u vooral zelf even, want dat is ook deze nieuwe Baroness zeker waard.

Baroness, Gold & Grey

Heavy

Abraxan Hymns/ADA

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden