PicsFloortje Smit

De smeuïge anekdoten van Thandie Newton moeten haast wel waar zijn

Thandie Newton bij de première van de tv-serie Westworld (derde seizoen) in 2020 in HollywoodBeeld FilmMagic

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Tijdens desastreus verlopen avondopnamen van Mission: Impossible 2 (2000), met talloze figuranten en ingewikkelde special effects met vuur, viel actrice Thandie Newton opeens iets op. Ze stond tegenover een geïrriteerde Tom Cruise, de scène lukte voor geen meter omdat ze zich door hem geïntimideerd voelde, en terwijl hij haar aan het uitleggen was hoe ze moest spelen, zag ze een rood plekje op zijn neus. En dat plekje kreeg een geel puntje. En groeide uit tot een puist van fenomenale omvang.

‘Bij normale mensen’, zei Newton in het interview in New York Magazine, ‘duurt het 48 uur om zo’n pukkel te laten groeien. Zó sterk is zijn stofwisseling.’

Altijd smullen, interviews met Newton. De 47-jarige actrice uit Crash en de tv-serie Westworld, twee keer genomineerd voor een Golden Globe, lepelt al jaren dit soort smeuïge, bijna niet te geloven anekdoten op die je volgens de ongeschreven Hollywoodwetten niet zou mogen vertellen. 

Als je de opmerkingen uit haar interviews op een rijtje zet, komt Cruise er met zijn puist nog verdomd goed van af. Newton is al jaren de chroniqueur van seksisme en racisme binnen de Amerikaanse filmindustrie. Zo vertelde ze in 2013 dat ze tijdens haar tweede auditie door een regisseur werd gevraagd haar benen wijd te doen – ze had een rokje aan – en haar borsten te betasten, terwijl ze aan seks dacht. Een paar jaar later sloeg een producent haar in Cannes op de schouders: ‘Ik heb je een paar dagen geleden nog bekeken!’ Bleek dat iemand met regelmaat haar castingvideo vertoonde na afloop van pokeravondjes met zijn Hollywoodvrienden. Vier jaar vóór #MeToo viel zoiets maar amper te geloven. 

In een recent, ophefmakend interview met Vulture kletst ze losjes over de ongemakkelijke aanrandingsscène in Crash (2004), die haar heel anders was voorgespiegeld dan hij uiteindelijk verliep. Ze praat weer openlijk over regisseur John Duigan, die haar op haar 16de castte voor haar debuutfilm Flirting (1991) en haar seksueel misbruikte. En over producent Amy Pascal, die haar vroeg om voor de film Charlie’s Angels op een bar te gaan staan en met haar kont te schudden, zodat ze ‘overtuigender’ zou zijn als zwarte vrouw. Enzovoorts. 

‘Ik kan me dat gesprek niet zo herinneren’, reageerde Pascal.

Dat zal best. Maar juist door dat idiote puistenverhaal geloof ik Newton. Dat soort dingen verzín je niet – dan moeten haar uitspraken over de etterende plekken van Hollywood ook wel waar zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden