De Slembroucks ondanks de geringe omvang groots

Boeken

Vlaamse familie fraai neergezet.

De Buddenbrooks, dat zijn de Slembroucks in het groot, beweert een personage in het romandebuut van dichter Peter Theunynck (1960). Hoewel dat niet wil zeggen dat de Vlaamse familiekroniek de omvangrijke roman van Thomas Mann in het klein is, weet Theunynck in 160 pagina's wel de Slembroucks met al hun eigenaardigheden fraai neer te zetten. De beschrijvingen zijn summier maar compleet. Een kwestie van de juiste woorden kiezen.

Moeder Solange probeert zichzelf een grootstedelijk imago aan te meten maar spreekt Sunlightzeep uit als 'Sunlichtzeep'. Ze minacht haar man Arthur, een 'simpele werkmens', die veel uren moet 'kloppen' in zijn fietsenmakerij. Samen hebben ze twee zoons, Anton en Gust, om wie De Slembroucks vooral draait. Ook hun karakters weet Theunynck vingervlug te schetsen: Anton is zo'n jongen die stiekem hun nichtje begluurt, Gust is er zo een die voor haar het Hooglied uit zijn hoofd leert. Dan weet je al genoeg.

Achter dat nichtje, Florence, blijkt een familiegeheim schuil te gaan dat Theunynck fluks ontvouwt, zonder dat het aanvoelt alsof hij haast heeft met het plot. Dat is te danken aan zijn bedaarde verteltrant. Onnadrukkelijk weidt de schrijver uit over een wielerkoers op een regenachtige dag, een soldatenkerkhof met eindeloze rijen witte grafstenen als 'strak opgemaakte bedden' en bovenal: de zoektocht naar liefde en erkenning van zijn personages.

Alleen hun binnenwereld wordt soms wat onbeduidend beschreven - de eenvoudige Arthur heeft het over 'voeling met de realiteit verliezen', de jonge Florence probeert 'in het nu te leven'. Smetjes op een verder onberispelijk werkje. Een roman van geringe omvang die niettemin groots is. Of zoals Gust aan zijn moeder schrijft: 'In miniatuur ziet de wereld er zoveel mooier uit.'

Fictie

Peter Theunynck. De Slembroucks. Wereldbibliotheek; 160 pagina's; €17,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.