De romances zijn héél realistisch

Vijf artsen leveren commentaar op de ziekenhuisserie Grey's Anatomy. 'Als ik die patiënt was, zou ik een second opinion willen'.

Radiotherapeut in opleiding (i.o.) Willemijn Kolff, chirurg i.o. Igande Oñorbe Genovesi, anesthesiologen i.o. Suzanne Kamminga en Lenie Hulshoff en huisarts Sophie Broersen gaan er eens goed voor zitten. De vijf artsen bekijken een aflevering van de populaire Amerikaanse ziekenhuisserie Grey’s Anatomy, die vanaf 10 maart weer wekelijks te zien is op Net 5.

Het eerste seizoen van Grey’s Anatomy was twee jaar terug een instant succes op de Nederlandse tv. In de microkosmos van Seattle Gray’s Hospital worden vijf jonge (én mooie) pas afgestudeerde artsen opgeleid tot chirurg. Veel gerommel in bezemkasten, intriges en drama: op medisch gebied, maar vooral ook op het relationele front.

‘Al bij de eerste aflevering dacht ik: wat een onzin’, zegt Kolff over de serie. ‘Er was weer eens een arts die in z’n eentje iemand reanimeerde. Normaal doe je dat met een heel team.’

Ook andere ziekenhuisseries zoals ER moeten het ontgelden. Hoewel ER als een stuk realistischer wordt ervaren dan GA. ‘Er gaat tenminste nog wel eens iemand dood’, vatten Hulshoff en Kamminga samen.

De enige man in het gezelschap, chirurg Oñorbe Genovesi, bekent nog nooit in z’n leven een aflevering van een ziekenhuisserie te hebben gezien.

De vrouwen reageren vol ongeloof. ‘Zelfs niet van Medisch Centrum West?’, roept Kolff. Ook deze klassieker van eigen bodem toonde een uiterst gemankeerd beeld van de dagelijkse ziekenhuispraktijk, zo stelt het gezelschap. Broersen: ‘Marc Kleijn Essink onderzocht wel eens een lever aan de verkeerde kant van de buik. En de röntgenfoto’s hingen altijd verkeerd om.’

Alzheimer
Al bij een van de eerste scène uit Grey’s Anatomy (aflevering 18 van het tweede seizoen) gaat het mis. Arts in opleiding Meredith Grey bezoekt haar moeder, die Alzheimer heeft. De demente vrouw herkent haar dochter niet en vertelt – tot gêne van haar kind – giechelend honderduit over haar amoureuze buitenechtelijke escapades uit de tijd dat zij zelf nog arts was. Broersen fronst: ‘Dementen zien er ook altijd veel te goed uit. Alsof dementie grappig en gezellig is, in plaats van dramatisch.’

‘Chuck Eaton, 54, heeft longkanker in een vergevorderd stadium. Chemotherapie heeft nauwelijks effect gehad. Hij is opgenomen om de tumor te laten verwijderen.’ Terwijl alle assistenten om het bed staan, draagt Grey de patiëntgegevens voor. Hulshoff: ‘Ze praten over de patiënt en niet tegen hem.’ Oñorbe Genovesi: ‘Dat gaat in het echt precies zo.’

Kamminga: ‘Moet je trouwens kijken hoe fris hij eruitziet. Als je terminale longkanker hebt, zie je er echt niet zo uit.’ Broersen: ‘Als ik hem was zou ik nog even een second opinion aanvragen.’ Oñorbe Genovesi: ‘Hij kan ook nog gewoon volzinnen uitspreken.’ Kamminga: ‘Oh kijk, hij neemt zelfs een snuifje zuurstof uit het slangetje, haha, als je dat kan doen, heb je ‘m niet echt nodig, hè.’

In Grey’s Anatomy worden de chirurgen en de chirurgen in opleiding afgeschilderd als snijbeluste wezens. Is dat in het echt net zo? De enige chirurg in het gezelschap, Oñorbe Genovesi ontkent onmiddellijk: ‘Orthopeden (botchirurgen, red.) zijn veel erger. Dat zijn de botte slagers.’ Kamminga: ‘Nou, je pikt ze er wel uit. Chirurgen hebben het nooit over patiënten, maar altijd over ‘die buik moet nog op tafel’ of ‘haal jij die heup’. Ze willen wel echt zoveel mogelijk snijden. Jullie zijn gewoon snijgeil.’ Oñorbe Genovesi: ‘Oké, je wilt wel graag snijden.’ Kolff: ‘Ik ken een neurochirurg, die altijd alleen maar roept: Het hoofd moet open.’

Kamminga: ‘Oh, ze doet ook nog een echootje, wat een multitaskers zijn het toch.’ Hulshoff (lachend): ‘De gynaecoloog is ook kinderarts geloof ik, maar ja ze moeten het een beetje overzichtelijk houden in zo’n serie natuurlijk.’

Café aan de overkant
Aan het einde van de werkdag druppelen de artsen een voor een het café aan de overkant binnen. Hulshoff: ‘Wij hebben ook een ‘café aan de overkant’.’ Kamminga: ‘Ja, maar die mensen hebben belachelijk veel energie.’ Broersen: ‘Na je werk plof je uitgeblust op de bank en eet je afhaalchinees.’ Kamminga: ‘Nou die ene scène was wel realistisch, daar at ze afhaaleten en maakte ze ruzie met haar vriend.’

Na 40 minuten is de aflevering voorbij en is het tijd om de balans op te maken. De artsen hoeven niet lang na te denken over een cijfer van 1 tot 10 op de realiteitsladder. Kolff: ‘Zonder meer een 1.’ Hulshoff: ‘Nou, dat is wel heel streng, ik geef een 5.’ Oñorbe Genovesi: ‘In elk geval laag, een 3.’ Broersen: ‘Vooruit, een 4.’ Kamminga geeft een 5: ‘Vanwege de sfeer, die is wel aardig getroffen, met dat geroddel enzo.’

Wat er samenvattend niet klopt? De chirurgen zijn te jong om al een opleiding afgerond te hebben, in het echt is een ok nooit zomaar vrij (‘daar zijn enorme wachtlijsten voor’) en een operatie bestaat zelden uit een eenmalige sessie (‘operaties gaan niet in een keer, maar in 10, 12 keer’).

Hulshoff: ‘Uitzonderingen zijn vaak dagelijkse kost.’ Broersen: ‘ In het echt heb je veel meer drama. Maar dat is niet leuk om naar te kijken, als iedereen maar doodgaat.’

Wat wel klopt? Kolff: ‘Dat we lange uren maken.’ Kamminga: ‘En romances in het ziekenhuis. Dat is ook wel logisch: veel en onregelmatig stressvol werk, nachten doorwerken, omgaan met leven en dood, het is bijna inherent intiem..’

Hulshoff: ‘Wat ik ook realistisch vond: die eerste aflevering, dat ze naar de kroeg gaat, dronken wordt en een man mee naar huis neemt die dan de volgende dag haar baas blijkt te zijn.’ Kamminga en Broersen in koor: ‘Ja, heel realistisch!’

\N (AP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden