TV-recensie Julien Althuisius

De Rijdende Scheidsrechter is zo verbazingwekkend dat je je hardop afvraagt: wat gebeurt hier?

Bas Nijhuis in De Rijdende Scheidsrechter is meer Jiskefet dan een relevant voetbalprogramma.

Soms kan televisie zo verbazingwekkend zijn dat je je hardop en stamelend afvraagt: maar wat gebeurt hier? Waar zit ik naar te kijken? Je ogen registreren wat er gebeurt, maar de hersenen willen er niet aan. Het gebeurde me tijdens Real Madrid-Ajax, maar bijvoorbeeld ook bij de eerste uitzending van Naked Attraction, of bij optredens van San Marino op het Eurovisie Songfestival en bij alle edities van The Passion.

Dat valt allemaal in het niet bij De Rijdende Scheidsrechter. In dat programma, dat afgelopen maandag debuteerde op YouTube, neemt presentator Eddy van der Ley met scheidsrechter Bas Nijhuis het afgelopen voetbalweekend door waarbij ze zich met name richten op de arbitrage.

Oké. Eerste scène. Van der Ley (bordeauxrood donsjack) en Nijhuis (zwart leren motorjack) leunen tegen de voorkant van een obsceen grote Amerikaanse auto. Er is blijkbaar vanuit de losse pols gefilmd, want het beeld beweegt licht op en neer en is niet gecorrigeerd op licht of kleur. ‘Bas Nijhuis, de rijdende scheidsrechter’, zegt Van der Ley. ‘Je maakt je rentree in de Eredivisie en gelijk is het: waar Bas Nijhuis is, is vuur. Hoe kan dat toch?’

Nijhuis (één hand in de zak, de andere op de motorkap) priemt een vinger naar Van der Ley. ‘Eddy, ga ik je alles over vertellen. Maar dat doe ik in de auto. We gaan rijden.’

V.l.n.r.: topscheidsrechter Bas Nijhuis, de obsceen grote auto en presentator Eddy van der Ley. Beeld YouTube

Pardon?

Na het intro, waarbij Nijhuis begeleid door een Eigen Huis en Tuin-achtig deuntje een grote sticker met ‘De Rijdende Scheidsrechter’ op het portier plakt en we beelden zien van de truck die door modderige plassen rijdt, vertelde Nijhuis dat het ‘supergaaf’ was om weer terug te zijn na zijn blessure en Groningen–Heerenveen te fluiten. Nijhuis en Van der Ley droegen hun gordels onder hun oksels door, maar dat zal onderdeel van het format zijn. De arbiter vertelde over de gele kaart die hij had gegeven en weer had ingetrokken.

Opmerkelijk waren Nijhuis’ bespiegelingen op beslissingen van collega’s. Zo vond hij dat Tommie Beugelsdijk een rode kaart had moeten krijgen voor een overtreding die hij maakte, in plaats van de gele die scheidsrechter Björn Kuipers gaf. ‘Ik denk ook dat voetballend Nederland vindt dat hier rood volgt’, zei Nijhuis beslist.

Van scheidsrechters verwacht je toch dat ze zich een beetje gedeisd houden; dat ze onzichtbaar zijn in dienst van het spel. Dat ze discreet zijn, zeker bij het beoordelen van elkaars beslissingen. Liever niet te veel mens ook; gewoon, scheidsrechter. Tegelijkertijd is het begrijpelijk dat, nu voetballers en voetbalclubs zo nadrukkelijk aanwezig zijn op sociale media, scheidsrechters denken daar ook iets mee te moeten. Maar dit – een amateuristisch geproduceerd filmpje zonder relevante video- of geluidsfragmenten of wederhoor waarin Bas Nijhuis en zijn lederen jack rondgereden worden in een Dodge Ram 2500 – was meer Jiskefet dan een relevant voetbalprogramma.

‘Wil je nog wat tegen Johan Derksen zeggen?’, vroeg Van der Ley aan het eind van de 6 minuten durende LSD-trip. Dat wilde Nijhuis wel. Natuurlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.