Recensie Concert Dead can Dance

De pure concertmagie van Dead Can Dance weet de zaal tot tranen te roeren ★★★★★

De band roept prachtige herinneringen op aan het sinistere geluid van de begintijd.

Dead Can Dance

Pop

13/5, TivoliVredenburg, Utrecht.

Ze zijn nog bij elkaar, tegen wil en dank. Brendan Perry en Lisa Gerrard begonnen hun band Dead Can Dance als een in gothic-romantiek verankerd liefdeskoppel, maar de passie is al een paar decennia afgekoeld tot standje diepvries. Einde Dead Can Dance, zou je zeggen, maar dat kan en mag niet gebeuren. Want die stemmen, die zijn voor eeuwig aan elkaar verbonden.

Zelden werd dat zo onweerlegbaar aangetoond als bij een memorabele show in de uitverkochte Grote Zaal van TivoliVredenburg. Alles valt of staat bij de conditie van de vocalen, en vooral die van het stemfenomeen Lisa Gerrard - ze kwakkelt de laatste jaren met haar gezondheid. Al in het tweede nummer Mesmerism hoor je dat het goed gaat komen: de schelle stem van Gerrard snijdt als een glasscherf door de mystieke tokkelpartijen van de mandoline en haar eigen hakkebord, en geeft een kwaadaardig randje aan de schitterende tenor van Brendan Perry. Het wordt een magische avond.

Dead Can Dance bracht vorig jaar een mooie nieuwe plaat uit getiteld Dionysus, waarin spirituele kracht wordt geput uit antieke mythologieën en die wonderlijke mix van mediterrane wereldmuziek en de epische synthesizers van Perry. Maar nu blikt Dead Can Dance vooral terug op de oorsprong van de band, en dan vooral de tweede plaat Spleen and Ideal uit 1985. De band maakte toen experimentele en minstens zo bezwerende postpunk, en wat roepen Perry en Gerrard prachtige herinneringen op aan het sinistere geluid van die tijd. De bassen zijn hoekig en de synthesizers geven een nummer als Avatar een haast orkestrale diepgang.

Maar vooral de zang roert de zaal tot tranen. De uitvoering van de favorieten The Carnival Is Over, Severance en Yulunga is perfect en maakt dat je je in die liedjes wilt oprollen, om nooit meer te ontwaken in het schelle daglicht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden