De psyche van een blotebuikfeministe

Standvastigheid kan Jane Campion niet worden ontzegd. Na Sweetie, Portrait of a Lady, An Angel At My Table en The Piano maakte ze opnieuw een film waarin een onalledaagse vrouw de toon bepaalt....

Holy Smoke gaat over een Australische vrouw (Kate Winslet) die het leven niet voor lief wenst te nemen. Op vakantie in India vindt zij haar geluk in een commune. Totdat haar moeder haar onder valse voorwendselen teruglokt naar Australië. Daar krijgt zij te maken met een deprogrammeur (Harvey Keitel) - een man die haar in het gareel moet krijgen.

Campion regisseerde Holy Smoke als een sessie bij de psychiater. Het begin is rafelig, met komische, uitzinnige uitschieters - muzikaal ondersteund door Neil Diamonds Holy Holy. Gaandeweg verandert de toon. Ruths leven wordt dan een metafoor van de vrouwenstrijd. Zij is een feministe met een blote buik, die zowel hedendaagse als ouderwetse middelen gebruikt om een aan mannen gelijkwaardige positie te veroveren: met haar fiere lijf opteert ze voor Grrrl Power, maar in haar hoofd heerst ouderwets dédain voor het andere geslacht.

Campion en haar zuster Anna, die als co-schrijver fungeerde, concentreerden zich volledig op Ruth. De overige personages - Ruths familie, en deprogrammeur P.J. Waters - zijn sjablonen.

In het tweede deel van de film wreekt die aanpak zich. Ruth is dan opgesloten met haar deprogrammeur, wat leidt tot een botsing der seksen. Kate Winslet - een betere actrice is niet denkbaar - kneedt haar rol tot een uitdagende, tastende vrouw. In haar psyche is de grens tussen licht en donker flinterdun.

Keitel, opgescheept met een stereotiep karakter, kan tegen zoveel nuances niet op. Hij maakt zijn entrée als een cowboy zonder hoed, en eindigt - nadat hij door Ruth is betoverd - in een rode jurk, met een veeg lipstick onder zijn groezelige snor.

Holy Smoke is dan allang als een spraakverwarring, die een soepel samenzijn van de regisseur en de bioscoopbezoeker onmogelijk maakt. Maar daarmee is Campion niet meteen een ongewenste gesprekspartner. Haar visuele uithalen en prevelwoorden blijven fascineren, evenals de hallucinante fotografie van Dion Beebe.

Ook onbegrepen liederen kunnen lang nagalmen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.