De perfecte voorstellingencocktail op de Parade per type bezoeker

Vandaag gaat De Parade van start, in Rotterdam. 54 dagen lang zijn in 4 steden ruim 70 voorstellingen te zien. Zin in lichtvoetig vermaak, begaan met de mensheid of op zoek naar liefdes lotgenoten? Herken uzelf in een van de paradeprofielen en de perfecte voorstellingencocktail ontrolt zich vanzelf.

Keuzestress na het lezen van het Paradeprogramma? Wij gidsen u erdoorheen. Beeld ANP / Merel Corduwener

De beschonken bezoeker

Laten we eerlijk wezen. Niemand gaat naar de Parade alléén voor het theater. Die Wijnbar, cocktailbar Juicy's en Biercafé Katrina staan daar niet voor niets. In veel voorstellingen, die sowieso maar zo lang duren als een goed glas wijn, is hier rekening mee gehouden. Zo is de gegarandeerd foute jongenshumor van Rundfunk bij uitstek beschonken genietbaar. De makers Tom van Kalmthout en Yannick van de Velde zijn bekend van hun absurdistische televisieserie op een middelbare school, met daarin een legendarisch grappige Pierre Bokma als leraar Duits.

Waar het ook goed bier morsen is, is bij de jonge acteurs van De Theatertroep. Voorgaande jaren bezorgden ze ook nuchtere toeschouwers de slappe lach met sketches, slapstick en mislukkende goocheltrucs. Iets dergelijks met variété en slapstick doet ook de al wat oudere Wëreldbänd. Wie meer een carnavalstype is, kan zijn lol op bij de voorstelling met de langste titel: Als je in Brabant een begrafenis plant tijdens carnaval komt er niemand. En dan hebben we nog H.E.A.R., het zogenaamde zangduo van comedians Alex Klaasen en Henry van Loon. Deze platvloerse persiflage op een TROS-muziekfeest sméékt om alcohol. Vals meezingen gegarandeerd.

De toneelliefhebber

Ook de echte toneelliefhebber komt aan zijn trekken op De Parade. Ondanks chronische geluidsoverlast, feestende alcoholisten en publiek met de aandachtsspanne van een zandvlo wordt in bepaalde tenten gewoon keihard Shakespeare, Arthur Schnitzler of Heinrich von Kleist gespeeld. Ingekort, aangepast en opgeleukt. Acteur Joop Admiraal schreef in 1982 theatergeschiedenis met U bent mijn moeder, een onsentimentele solo over zijn demente moeder. Jan Rot doet het in deze nieuwe opvoering met Edda Barends als moeder.

Dan liefdessprookje Keetje van Heilbron (1810), een hoogtepunt uit de Duitse Romantiek, van Heinrich von Kleist. 123 pagina's en 28 personages worden gespeeld door drie acteurs, in een half uur, op de Parade. Ook van de partij zijn Martha en George, het beroemde echtpaar uit Edward Albee's Who's Afraid of Virginia Woolf, gespeeld door acteurs Yara Alink en Sander Plukaard. Evenals Arthur Schnitzlers 19de-eeuwse playboy Anatol. Ten slotte kan de beroemde balkonscène uit Shakespeares Romeo en Julia niet ontbreken. Dat dachten de acteurs Chiara Tissen en Frans van Deursen ook. Nog eenmaal, met pijn in de rug, zwoegen de twee 'uitgerangeerde acteurs' zich door die balkonscène.

De vermoeide millennial

Ben je de hele dag aan het scrollen, swipen, delen en liken en raak je bijkans burn-out van het optimaal poseren voor je selfiestick? Dan zul je je herkennen in een groot aantal voorstellingen op de Parade. In Sssttt. Niet Zingen AUB maakt Lilian Hak een livesoundtrack bij onze 'digitale verdoving', met als leidraad de vraag: hoe bereikbaar zijn we nog voor elkaar? True Colors van choreograaf Alida Dors onthult 'de ware persoon achter onze online identiteit'.

Club Guy & Roni onderzoekt in Self-accusation de eisen waaraan we moeten voldoen, en wie dat eigenlijk bepaalt. Dat continu presteren en de schone schijn ophouden is razend uitputtend, bewijst The Very Tired Girl. Je kunt zelfs aan je eigen Instagram-obsessie ten onder gaan, zoals we zien in If Osmel Doesn't Like the Nose, the Nose Goes, van Ortál Vriend. Maar redding is nabij: in 'metamorfosesalon' The Agency of New Identity kun je terecht voor een nieuwe identiteit. Of bezoek de 'minikerkdienst' De Deugd van Tegenwoordig: Geloof, Hoop & Liefde, speciaal voor zingevingzoekers, workaholics en ja hoor: overprikkelde millennials.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Klik op de illustratie om uw route te bekijken. Beeld Merel Corduwener

De romanticus

Natuurlijk is de Parade flirtparadijs bij uitstek. Het sfeervolle decor, de lichtjes en de circustentjes, de halve liters sangria; ze maken het schouwspel bij de zweefmolen of rond de Fonteinbar soms spannender dan dat op de planken. Als je dicht tegen je Tinder-date aanschuift op een krap bankje onder een broeierig tentzeil, kan de juiste voorstelling de boel nog een extra zetje geven. Herkenbaar is wellicht The Rise & Fall of a Sex Symbol, waarin het liefdesleven van playboy Anatol wordt belicht, van ontluikende kalverliefde tot het huwelijk. Samen zwijmelen kan bij: Je veux l'amour, het Franse chansonprogramma van Ellen ten Damme, of bij de 'over de top romantische komedie' Springtime, van Hendrick-Jan de Stuntman. Alyssa Gonzalez bespreekt in Withlov alle ingewikkeldheden van de liefde: hoop, vertrouwen, jaloezie, bedrog. En als het toch niet goed uitpakt, zoek je op de Parade gewoon lotgenoten op. Zoals Elfie Tromp, die haar gebroken hart bezingt in Monster Love Town. Of Bodywarmer van Sarah Ringoet: 'een geestige en eerlijke ontleding van twee brekende harten'. En onthoud: kunst en drank bieden troost.

De wereldverbeteraar

Voor wie moe is van millennialprobleempjes of onnozel liefdesgedoe is er dit jaar een handvol voorstellingen met meer maatschappelijke relevantie. In Don't Shoot the Pianoplayer van De Stokerij Schiedam kijkt een getraumatiseerde soldaat terug op de oorlog in voormalig Joegoslavië. Space daarentegen richt de blik op de toekomst: in SOS Earth - 99% weerbaar zoekt de mens zijn toevlucht op Mars. Facts over Fiction brengt dan weer de nodige relativering bij apocalyptische bangmakerij. Yorke-Mulder Bhangoo & Tommy Ventevogel bieden een antwoord op post truth, nepnieuws en de ontreddering na het achtuurjournaal.

Persoonlijker, maar niet minder relevant is Maak van je shit een hit, van Mira van der Lubbe. Zij kreeg te horen dat ze een erfelijk borstkankergen heeft. Jan Rot en Edda Barends blazen U bent mijn moeder nieuw leven in, de aangrijpende, uiterst persoonlijke toneeltekst van Joop Admiraal over zijn dementerende moeder.

En biedt ook dit zwaardere aanbod van de Parade onvoldoende geestelijke verrijking, dan is er altijd nog de literatuur. In de Literaire Salon Parade bewijst elke avond een andere schrijver de heilzame werking van de letteren.

De Paradeveteraan

Voor de doorgewinterde bezoeker die is opgegroeid met een bepaalde generatie Parade-artiesten: zij zijn gelukkig óók nooit meer weg gegaan. Neem Ellen ten Damme, dit jaar te zien met Je veux l'amour, waarin ze chansons zingt van onder anderen Brel, Piaf en Gainsbourg. Ook het duo Kees van der Vooren en Eddie B. Wahr staat met hun aanstekelijk meeklaptheater al ruim twintig jaar op de Parade. Nu spelen ze Nordiner, droogkomisch muziektheater over het leven in de gevangenis. Al enkele jaren vaste gast is operettekoning Steef de Jong. In zijn bekende kartonnen pop-updecor zingt hij operetteklassiekers. Veteranen zijn ook Club Guy & Roni en Parade-shockrocker Nik van den Berg, met ditmaal zelfs twee concerten, een voor volwassenen en een voor kinderen vanaf 4 jaar: Joepie, Yes, Oké! Speciale vermelding tot slot voor Helen en Yvonne (Mariëlle Tromp en Marianne van der Staay) van de Levende Jukebox. Tegen contante betaling 'verwennen' de dames het publiek met muziek. Hun vrolijke succesnummer is al zo oud als de Parade zelf: 27 jaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.