De perfecte manier om Anne Frank te spelen

Hoe speel je een puber in de onderduik?

Anne van der Burg speelt Anne Frank in de nieuwe voorstelling Achter het Huis. Hoe speel je een puber in de onderduik?

Anne van der Burg. Foto Jérôme Schlomoff

'Ik herlas het dagboek van Anne Frank ter voorbereiding op de audities, en het eerste wat ik dacht was: wat een vervelend kind. Ik vond Anne een egoïstische, onuitstaanbare puber. Alleen maar bezig met zichzelf, geen oog voor de zorgen van haar ouders, brutaal tegen de andere volwassenen in huis.

'Een vervelend kind wil je niet spelen. Je moet, vind ik, van je personage houden om er iets goeds van te kunnen maken. Dus ik ben met andere ogen naar Anne gaan kijken. Ik ben op zoek gegaan naar wat er onder die brutaliteit en scherpe tong lag: een waanzinnige intelligentie en wijsheid, en een tomeloze energie die geen weg vond doordat ze ondergedoken zat. Tot ze beseft dat ze kan schrijven.

'Hoe geef je gestalte aan Anne Frank? Toen ik begon met de repetities had ik vooral één ding voor ogen: maak haar niet te jong. Dat is een valkuil als je als volwassene iemand van 13, 14 speelt: dat je met een hoge stem gaat praten, of op je tenen gaat lopen. Het klopt ook niet bij Anne, die zo volwassen was voor haar leeftijd.

'Energie, dat wilde ik ook in mijn rol. En de grilligheid die hoort bij een puber. Het ene moment onuitstaanbaar en fel, het volgende dweperig, of vol liefde. Doseren, daar komt het dan op aan. Niet alleen de grote emoties spelen.

'Wat betekent het om in een kleine ruimte met een groot aantal mensen samen te wonen, terwijl buiten de vijand rondloopt? Dat is het thema van onze voorstelling. We bouwen hem fragmentarisch op: de fricties tussen de bewoners van het Achterhuis worden zichtbaar, en daarmee ook de verschillende karakters.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Anne van der Burg

Anne van der Burg werd geboren in Enschede op 17 mei 1991. In 2016 studeerde ze af aan de Amsterdamse toneelschool. Ze was te zien in de voorstelling Ibuka van Theater Utrecht, en speelde mee in televisieseries Klokhuis en JEUK. Haar rol van Anne Frank in de voorstelling Achter het Huis (tekst Ilja Leonard Pfeijffer, regie Johan Doesburg) is haar eerste hoofdrol.

Foto Jérôme Schlomoff

'De suikerscène is voor mij een belangrijke. Op een gegeven moment vindt Edith, de moeder, suiker in Annes kamer en werpt haar voor de voeten dat ze die gestolen heeft. Maar Anne heeft suiker die ze normaal in haar pap doet, opgespaard om er een verrassing mee te maken. Op dat moment komt alle onderdrukte woede bij Anne naar buiten: dat ze zich door haar moeder onbegrepen voelt, en haar verwijt geen doel te hebben in het leven, geen hoop.

'Belangrijk zinnetje: 'Maar mama, ik heb dat niet gestolen.' Dat kan met veel emotie, maar Johan Doesburg, de regisseur, zei: maak er geen verongelijkt kind van. Dat is oninteressant om naar te kijken. Het is sterker om zo'n zin neutraal te brengen. En het publiek te laten voelen: dit is het moment dat Anne haar moeder opgeeft.

'De perfecte Anne zit voor mij in deze perfecte zin, aan het einde van het stuk: 'Ik zie hoe de wereld steeds meer in een woestijn herschapen wordt, ik hoor de aanrollende donder die ook ons zal doden, ik voel het leed van miljoenen mensen mee, en toch, als ik naar de hemel kijk, denk ik dat alles zich weer ten goede zal wenden.' Daar zit alles in: versnelde volwassenwording, het besef een symbool te zijn. En hoop.'

Meer over