FilmrecensieÖndög

De overdonderende Mongoolse steppe van Öndög verdient een groot scherm ★★★★☆

Een misdaadfilm die niet geïnteresseerd lijkt te zijn in de misdaad die centraal staat.

De personages in Öndög zijn vaak maar kleine, onbeduidende figuurtjes die door de steppe heen bewegen.Beeld Filmstill

Waarmee lok je mensen nog naar de bioscoop? Alle aandacht gaat nu al weken – wat? maanden! – naar spektakelfilm Tenet. Terwijl een kleine arthousefilm als Öndög het juist verdient om op groot scherm te worden bekeken. Want wat een overdonderende, spectaculaire shots maakt de Chinese regisseur Wang Quan’an (Tuya’s Marriage) van de Mongoolse steppe, de fabuleus gekleurde luchten en de jagende wolken daarboven.

Zijn personages zijn vaak maar kleine, onbeduidende figuurtjes die daar doorheen bewegen. Het landschap is bovendien een plaats delict. In de openingsscène rijdt een auto minutenlang door het gras, terwijl de inzittenden wat keuvelen over wolven en paarden. En dan licht er opeens een naakt vrouwenlichaam op, bewegingloos, in het licht van de koplampen. Ronde blote billen tussen het gelige gras.

De politie wordt erbij geroepen, maar dat maakt Öndög nog geen misdaadfilm. Een piepjonge agent krijgt de opdracht om bij het lichaam te waken – er zijn wolven – en een vrouwelijke herder wordt opgetrommeld om op hem te passen. Na hun nacht samen volgt Quan’an hem terwijl hij zijn collega’s observeert, die net zo min in de misdaad geïnteresseerd lijken als de filmmaker. En Quan’an volgt haar tijdens haar dagelijkse bezigheden. Ze beent een schaap uit in het strijklicht van de vroege avond, terwijl de damp nog van het lichaam slaat. Ze wijst ondertussen routineus de buurman af die vindt dat zij een man nodig heeft om voor haar te zorgen. Ze is een fantastisch, eigenzinnig personage.

Het meanderende Öndög, waarin geen enkele gebeurtenis de personages uit het lood lijkt te slaan en iedereen  door blijft sappelen, valt te zien als een bespiegeling over nieuw leven en dood, over traditie en moderniteit, over de relatie tussen mens en natuur, over de liefde zelfs. Je kunt er een feministisch of politiek statement in lezen. Maar de droogkomische humor is wat de film vooral prettig vermaak maakt. Wanneer de jonge agent besluit te gaan dansen naast dat lichaam, waarschijnlijk om niet dood te vriezen in de koude nacht, levert dat een schitterend shot op. Een klein zwart figuurtje, heen en weer hupsend aan de glorende horizon, op traditionele muziek en moderne rock, terwijl de flappen van zijn klepmuts meebewegen en het schermpje van zijn telefoon in zijn hand oplicht. Quan’an neemt daar minutenlang de tijd voor. Terecht, want het beeld is verrassend, geestig, mooi en verveelt geen seconde.

Öndög

Drama

★★★★☆

Regie Wang Quan’an

Met Aorigeletu, Gangtemuer Arild, Dulamjav Enkhtaivan

100 min., in 28 za

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden