De onschuldige client

Een onschuldige thriller

Wilke Martens

Iemand die jarenlang als verslaggever heeft gewerkt en vervolgens rechten gaat studeren en als advocaat gaat werken: dat kan natuurlijk maar ¿¿n ding opleveren: een literaire thriller. Scott Pratt heet de beste man en hij
debuteert met Een Onschuldige Cli¿nt. Klinkt veelbelovend:iemand die de
mazen van de wet kent, als verslaggever waarschijnlijk genoeg idee¿n op
heeft kunnen doen over merkwaardige moordzaken en dit alles overgiet met en
laagje literaire glamour. EEN ONSCHULDIGE CLI¿NT vertelt het verhaal van
Joe Dillard, werkzaam als strafpleiter, maar op het punt om zijn carri¿re een
wending te geven die hem beter stemt. Hij is het zat om alsmaar gruwelijke moordenaars van strafvermindering te moeten voorzien. Op zijn verjaardag
wenst hij vurig om voor ¿¿n keer een onschuldige cli¿nt te krijgen en alsof er over de duivel werd gesproken staat de volgende dag Erlene Barlowe bij hem
op de stoep: of hij Angel Christian wil verdedigen. Na de bezorging van een grote zak geld kan Joe natuurlijk geen nee zeggen. Dit plot zou die van een thriller niet zijn wanneer het niet werd verweven met meerdere zijlijnen,
zoals daar zijn: Joe's dementerende moeder die op sterven ligt, zijn
zus die steelt (zelfs van Joe zelf)om haar verslaving te bevredigen
en de zoon van het slachtoffer die het op Joe heeft gemunt. PRATT'S DEBUUT is eigenlijk best spannend en leest lekker weg. Uiteraard volgt nu de maar. Laat
ik het niet hebben over de talloze clich¿s, maar verteltechnisch zit
zijn boek een beetje raar in elkaar. De vorm van datum en tijdstip in plaats van hoofdstukken is niet storend, past zelfs goed in het onderzoeksjargon,
maar als blijkt dat er meerdere vertellers het woord nemen wordt het verwarrend. Meestal is er een ik-verteller, Joe, van waaruit de lezer alles voorgeschoteld krijgt. Zo nu en dan neemt echter een externe verteller het woord. Omdat de hoofdstukken elkaar wel chronologisch opvolgen, zou
je echter verwachten dat alles vanuit Joe's perspectief gezien
wordt. LITERAIRE VOLZINNEN hoef je niet te verwachten in een thriller en zouden
ook totaal misplaatst zijn, maar het andere uiterste lijkt me
nou ook niet nodig. Zo is Een Onschuldige Cli¿nt een heerlijk boekje voor in de trein, maar er staan wel zinnen in waar je jeuk van krijgt. Wat te denken van:"Hij kwam met zoveel shit aandragen dat ze bijna bruin werd."
Inderdaad, ieder genre heeft zijn eigen conventies, maar iemand die zulke tenenkrommende zinnen schrijft zou voor de literaire rechtbank moeten verschijnen. Goeie advocaat die hem vrijpleit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden