CD-recensie Pop

De ongecompliceerdheid van Miles Kane heeft een aardig, fris van de lever rockend album voortgebracht (drie sterren)

CD-recensie - Miles Kane (pop).

Miles Kane: Coup de Grace. Beeld Miles Kane: Coup de Grace.

Wat zou zanger en gitarist  Miles Kane vinden van dat lauw ontvangen laatste Arctic Monkeys-album, waarop zijn boezemvriend en Last Shadow Puppets-bandmakker Alex Turner zich als seventies lounge crooner presenteert?

Zelf zit Kane in elk geval in een heel andere fase, zo blijkt op Coup de Grace, zijn derde soloplaat, dat hij goeddeels schreef in samenwerking met de eclectische indietroubadour Jamie T. Ze slingerden het in twee weken op de band in Los Angeles.

Het is een aardig, fris van de lever rockend album geworden, met sprankelende momenten als de naar T.Rex knipogende glamrocker Cry On My Guitar, een titelsong vol LCD-funk en de Last Shadow Puppets-achtige single Loaded, met Lana Del Rey.

Kane zal nooit zulke hoge pieken halen als de meer getalenteerde Alex Turner, maar zijn ongecompliceerdheid heeft hier wel tot een leuker album geleid dan het recente van zijn muzikale bloedbroeder.

Het wonderlijke is dat Kane het schrijfproces onderbrak om met Turner het tegenvallende Last Shadow Puppets-album Everything You’ve Come To Expect (2016) te maken, waaraan Kanes bijdrage mager was. Zo beschouwd revancheert hij zich met dit album, dat hij op 18 augustus mee naar Lowlands neemt en op 1 oktober naar de Melkweg in Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.