AlbumrecensieAvalon Songs

De noten van saxofonist Yuri Honing zijn raak en diep ★★★★☆

null Beeld

Met zijn kwartet zocht tenorsaxofonist Yuri Honing op zijn recente albums naar verstilling. Zijn spel werd soberder, de tonen langer, het geluid intenser. Die lijn zet hij voort op  Avalon Songs, zijn tweede album dit jaar, waarvoor hij zijn Acoustic Quartet halveerde. Samen met pianist Wolfert Brederode (hier ook een enkele keer achter de Rhodes) trok hij zich in juli een dag terug in de studio.

Acht trage stukken, deels van derden, vullen het fraaie Avalon Songs. De titel verwijst naar het in nevelen gehulde eiland uit de legende van Koning Arthur en het ongewisse dat past bij deze corona-tijd.

Vervreemding krijgt hier een warme melancholieke klank. De noten van Honing zijn allemaal raak en diep. Brederode vergroot de emotionele lading door zijn impressionistische, tedere spel met zorgvuldig geplaatste accenten.

Hoogtepunt is Black is the Colour. De melodie van de traditionele folksong wordt bijna volledig uitgekleed. Heel in de verte horen we Brederode, als een schaduw bij de sierlijk geschilderde lijnen van Honing. Pas na drie minuten komen de eerste pianonoten en wordt de spanning verbroken. De betovering blijft.

Yuri Honing en Wolfert Brederode

Avalon Songs

Jazz

★★★★☆

Challenge Records

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden