tv-recensiearno haijtema

De NOS opende de deuren van een feestzaal, maar helaas wel met lange tussenpozen

null Beeld

In de Amerikaanse steden klonken claxons, gejuich, pannengekletter. CNN-commentatoren reageerden duidelijk geëmotioneerd. Er werd gedanst. Taferelen die uiting gaven aan de vreugde van ruim de helft van de Amerikanen, toen zaterdag rond 17.30 uur (Nederlandse tijd) Joe Biden werd uitgeroepen tot 46ste president – en de 45ste zijn congé kreeg.

Het was niet vergelijkbaar met de val van de Muur in 1989, maar historisch was 7 november 2020 wel. Wat jammer dus dat de Nederlandse publieke omroep dat momentum niet aangreep om te doen wat het in de verkiezingsnacht eerder wél had gedaan: deskundigen ondervragen, duiding geven, vaak schakelen met de VS. De kijker werd op de voorste rij gezet bij het schouwtoneel der wereldgeschiedenis.

Marieke de Vries Beeld
Marieke de Vries

Het begon veelbelovend. De sportuitzending werd onderbroken en het extra NOS Journaal schakelde met correspondent Marieke de Vries in Washington. Zakelijk als altijd praatte ze ons bij, terwijl achter haar rug het eerste publiek samenschoolde bij de hekken van het Witte Huis.

Over naar verslaggever Eelco Bosch van Rosenthal in Philadelphia, klaar voor een lastminutepersconferentie van team-Trump vanuit – ‘hou je vast’ – een hoveniersbedrijf in een buitenwijk. Hij vergeleek de zoveelste betwisting van de verkiezingsuitslag met het inroepen van de VAR, de videoscheidsrechter bij voetbal, terwijl de tegenstander er al met de kampioensbokaal vandoor is. Geestig en accuraat.

Door naar de derde bikkel, reporter Martijn Bink, die vanaf een parkeerterrein in Bidens hometown Wilmington, Delaware, het vrolijke gemoed van de bevolking peilde (‘I’m so happy’, riep een vrouw drie keer) en boven zijn hoofd ‘misschien wel de grootste vlag van Amerika’ zag wapperen. Je hóórde het verslaggevershart in de borst sneller kloppen.

Tot zover deze extra uitzending.

Om 18.00 uur de follow-up in het journaal. Meer reacties van de Amerikaanse straten. De Vries meldt dat CNN-presentatoren huilden voor de camera (wat we niet te zien krijgen). Bosch van Rosenthal ziet aan Trumps advocaten bij het hoveniersbedrijf ‘dat ze de moed hebben opgegeven’. De camera zoomt in op Trumps vertrouweling Rudy Giuliani, die op één dag tien jaar ouder is geworden en zijn nieuwe rol als grumpy old man meteen met verve speelt.

Tot het Achtuurjournaal zappen we hongerig naar visueel fastfood. Zoomt Al Jazeera in op de betekenis van Kamala Harris, de eerste vrouwelijke vicepresident. Kijkt de VRT al naar de zetelverdeling in de Senaat. Toont Twitter vreugde die Manhattan overspoelt. Bespreekt RTL Boulevard ‘iconische hair-do’s’.

Prima uitzendingen van de NOS volgen. Om 20.00 uur: journaal. Om 22.00 uur: Nieuwsuur, met Koen Petersen als amerikanist van dienst, en de beroemde filosoof Francis Fukuyama. Rond middernacht: journaal. Achter De Vries huppelt een man in zwembroek met een drijfband om het middel.

Het was alsof de NOS-verslaggevers met lange tussenpozen de deuren openden van een zaal met een heerlijk (hoewel uit covid-oogpunt onverantwoord) feest. Maar zonder de euforie die één lange, desnoods geïmproviseerde studio-uitzending kan generen, bleven we buitenstaanders. Met evengoed een lichte kater.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden