AchtergrondAnimal Crossing: New Horizons

De Nintendo-game Animal Crossing is een therapeutische wereldhit, vooral in deze tijden

In ‘Animal Crossing: New Horizons’ geef je zelf je eiland vorm. Het spel heeft geen ander doel dan dat.Beeld Nintendo

Al in de eerste week vliegt de nieuwe, geheel opgefriste en verrassend sociale versie van het oude cultspel Animal Crossing met tientallen miljoenen de winkels uit. 

Hoe spiritueel reinigend het spel Animal Crossing: New Horizons kan zijn, therapeutisch zelfs, dat merk je pas na een paar dagen op je verlaten eiland. Je bent gedumpt op een vierkante kilometer land in een uitgestrekte oceaan. Je hebt je eiland een naam gegeven. En je bent maar eens wat hout gaan sprokkelen. Tentje opgezet. Appel geplukt. Kampvuur aangestoken. In je slaapzak gekropen. Wakker geworden, hele circus opnieuw.

Beetje saai? Dat denk je misschien even na dag twee (als je net hebt geleerd hoe je een vishengel moet maken, of een vangnet voor vlinders). Maar dan breekt dag drie aan – ook van je werkelijke leven als speler, want Animal Crossing loopt synchroon met de aardse tijden en seizoenen. En dan begint het medicijn te werken.

Het is zeven uur ’s ochtends, en in plaats van je zoals gebruikelijk een weg te swipen door duizend nieuwsberichten over een wereld in crisis heb je ineens een beter plan. Nee, vandaag niet. Vandaag kijken we eerst of de hyacinten op het eiland al zijn opgekomen en of er nog flessenpost is aangespoeld op het strand. De coronaberichten kunnen even wachten.

De nieuwe, geheel opgefriste versie van het oude cultspel had niet beter getimed kunnen worden – hoe wrang dat ook is. Al maanden werd in de wondere wereld van Nintendo-fans uitgekeken naar de game die bijna twintig jaar geleden voor het eerst verscheen voor de antieke spelcomputer Nintendo 64. Animal Crossing was in de jaren nul al vreemd maar lekker, en rond de karakters, objecten en spelverwikkelingen op dat onbewoonde eiland was een haast sektarische gemeenschap ontstaan. Dus ja: kom maar op met die moderne en grafisch gelikte editie voor de spelcomputer die de afgelopen jaren een groot gamingsucces is geworden: de Nintendo Switch, waarmee je zowel ‘handheld’ kunt spelen, en dus geklemd tussen beide vuisten, als op een monitor of tv.

En toen brak de coronacrisis uit. En werd van Animal Crossing: New Horizons nog veel meer verwacht. Het zou weleens meer kunnen worden dan een spel als tijdverdrijf, misschien zelfs een escapistische droom waarmee we even uit de nachtmerrie van het dagelijkse virusleven zouden kunnen stappen. Vorige week vrijdag vloog het spel de winkel uit, fysiek en als datapakket. Nintendo heeft nog geen exacte cijfers bekendgemaakt maar liet wel vast weten dat het een van de succesvolste gamelanceringen van de afgelopen jaren is en dat de wereldwijde verkoop in de eerste week in de tientallen miljoenen loopt. Alleen al in thuisland Japan werd het spel in drie dagen bijna twee miljoen keer verkocht. Animal Crossing gaf de verkoop van de Nintendo Switch bovendien een zwieper: in veel landen raakte de voorraad spelcomputers uitverkocht, en staan nu duizenden exemplaren in bestelling.

De droom over die betere wereld, die blijkt dus uit te komen in de nieuwe Animal Crossing. De eerdere edities waren al liefdevol vormgegeven, maar het eiland, de vreemde dierenkarakters die er rondlopen, de op te graven fossielen en de uit zee te trekken vissen zijn nu echt prachtig, in een strakke cartoonstijl. Verbluffend zijn vooral de schaduweffecten, van wolken die boven je hoofd drijven en zelfs de fladderende vlinders in je bloemenperk. Het geluid maakt de beleving compleet en het is een aanbeveling het spel met de koptelefoon op te spelen (natuurlijk ook om nog meer in die eigen wereld te stappen): de wind streelt de boomtoppen, in de verte ruist de branding, en wandel je over het strand dan krijgen de voetstappen van je avatar zachte plonsjes mee.

Je bent in Animal Crossing plotseling op jezelf aangewezen en je moet je leven zien te leiden met de beperkte middelen die je hebt – waar hebben we dit de afgelopen weken eerder gehoord. Maar anders dan in het huidige crisisbestaan loert in dit spel geen groot kwaad. De eerste tegenslag ontstaat als je voor het eerst wordt gestoken door een bij. Pleister erop, klaar. Er is ook niet echt een doel: de agenda van het eilandleven is zo vol als je hem zelf wilt maken. Wat een weelde.

Maar omdat wij onze menselijke wens altijd iets om handen te hebben graag projecteren op ons gamekarakter, gaan we op het eiland ook aan de slag. We vangen vissen, brengen structuur aan door bomen uit te graven en opnieuw in te planten. En gaan in onderhandeling met de sprekende dieren op het eiland die ons in ruil voor donaties en eilandgeld allerlei moois kunnen geven: waterschoenen, een oude gettoblaster, een werkbank om zelf meubels te kunnen maken. Een ingevlogen uil stampt zelfs een schitterend, in een zacht blauw licht badend museum uit de grond waar je gevonden schelpen en gevangen vlinders kunt doneren. Voor de spelers van de oudere versies is dit allemaal bekend terrein, voor nieuwe Animal Crossing-gamers moet het een wonderlijke kennismaking zijn. Het spelverloop werkt als een meditatie en een oefening in nederigheid.

Het is één van vele lessen die Animal Crossing ons kan leren. Je ontdekt dat je van heel kleine dingen – de vondst van een heremietkreeft op het strand, een overdrijvende ballon met een pakketje eraan – erg opgewonden kunt raken. Waarom waren we dat na onze kinderjaren eigenlijk verleerd? Les twee: in een al dan niet virtuele isolatie, teruggetrokken op eigen terrein, kun je kracht verzamelen om het brute buitenleven weerstand te bieden. Dat waren we in een van economische drift uit elkaar klappende wereld misschien ook even vergeten. Het is zeker nu een verhelderend inzicht, en zelfs een mogelijke bezwering van opkomende paniek.

Maar het allermooiste aan Animal Crossing – en dat klinkt misschien raar – is het sociale aspect van het teruggetrokken leven. Spelcomputers van nu zijn uiteraard verbonden met internet en dus de wereld, en dat biedt een onbevattelijk perspectief. Wie zijn eiland naar tevredenheid heeft ingericht kan enkele van de tientallen miljoenen mede-gamers uitnodigen – ook via Facebook, Instagram en Twitter – of zelf op bezoek gaan. 

Je kunt het eiland, je huis en je museum laten zien of je nieuwe kapsel, een chat openen en natuurlijk bizarre, zelfbedachte spellen opzetten. Elkaars ladders stelen en verstoppen op onmogelijke plaatsen. Of tikkertje met vlindernet. Het lijkt misschien wat kinderachtig, maar plezier houdt zich niet aan leeftijdsadviezen. Wie kijkt op het live-gamingkanaal Twitch, waar honderden spelers hun sessies uitzenden, slaat na een week zuivere speeltijd al steil achterover. De creativiteit van de spelers, die in quarantaine misschien ook even niets beters te doen hadden, is net zo onbegrensd als de oceaan waarin de eilandjes drijven en dat maakt Animal Crossing en de cultus eromheen helemaal onweerstaanbaar.

Het spel is feitelijk een nieuw sociaal platform geworden, waarop gamers vanuit hun eigen veilige plek contact kunnen hebben met miljoenen gamers op al die andere veilige plekken. Een gigantisch buurtfeest waarvoor de halve wereld is uitgenodigd. En dus een zalige ontsnapping aan welk virus dan ook en alle lockdowns die nog mogen volgen.

Het Nintendo-spel Animal Crossing: New Horizons is te spelen op de Nintendo Switch. Het is verkrijgbaar als fysiek spel, of als download in de Nintendowinkel die via de console bereikbaar is. Het spel kost circa € 55. 

De bende van de peer

Het spel Animal Crossing: New Horizons, de creaties die spelers maken en de ongein die ze met het spel uithalen, zijn na een week al wereldwijd trending. Via Instagram en Twitter worden de meest bizarre vondsten gedeeld en memes verspreid.

Opmerkelijk is de opmars van de Bende van de Peer, die het opneemt voor het meest ondergewaardeerde fruit in de game. Het zit zo: wie een spel begint op zijn eigen eiland, krijgt automatische een inheemse fruitbomensoort toebedeeld. De peer bleek om ondoorgrondelijke redenen niet populair, en dat werd in eerst instantie een internetgrap. ‘Please, lieve goden van Animal Crossing, verlos mij van de peer’, twitterde iemand. Daarna nam een eilandbewoner met perenbomen het voor haar fruit op. ‘Ik heb iets bedacht’, schreef speler Laura7 op Twitter, onder een foto van haar gamekarakter met beschilderd perengezicht. De ‘pear gang’ was opgericht, en maakt momenteel het eilandleven onveilig door bijvoorbeeld complete huiskamers in te richten met zelf ontworpen peermeubelen. Cult, voor de liefhebbers.

Creatief met albatros

Een wonderlijk fenomeen in Animal Crossing op sociale media: het naspelen van beroemde filmscènes. Het is mogelijk om ‘foto’s’ te maken in de game, ook in stemmige zwart-witbeelden. Een speler besloot een fragment na te bootsen uit de film The Lighthouse (2019). Daarin zit een scène met een gedode albatros, die volgens de overlevering groot onheil voorspelt (hetgeen zelf weer verwijst naar het beroemde gedicht van Samuel Taylor Coleridge). De foto op Twitter kreeg navolging, en nu proberen vele gamers nieuwe filmscènes te bedenken en te verspreiden via sociale media. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden