‘De nieuwe zaal is een toneeltorentje’

De nieuwbouw van de Eindhovense schouwburg is vooruitstrevend en multifunctioneel...

EINDHOVEN ‘Een spectaculaire Bruiloft van Figaro’, met Ton van Duinhoven en Ina van Faassen in de hoofdrol, ‘maakte, dankzij een zeer goede voorstelling door Ensemble, onder de bekwame regie van Karl Guttman, de opening van de Eindhovense Stadsschouwburg mede tot een luisterrijk feest’, schreef het Eindhovens Dagblad begin oktober 1964.

Nu is het weer tijd voor een opening, van de gerenoveerde en uitgebreide Schouwburg, die vanaf vandaag Parktheater Eindhoven heet. Niet met één, niet met twee of drie maar met vier voorstellingen: Nederlands Dans Theater I en II in de in oude luister herstelde Grote Zaal (vanaf nu de NRE-zaal, vernoemd naar de sponsor), een eigen productie in de gloednieuwe Philipszaal (vernoemd naar de andere sponsor), huisgezelschap het Zuidelijk Toneel speelt in de grondig verbouwde Globezaal (nieuwe naam: Kameleon) en de Londense band The Tiger Lillies staat in de voor de gelegenheid opgezette feesttent in het park.

Het rijk gedecoreerde, modernistische gebouw dat in de jaren zestig door het Eindhovense architectenbureau Geenen Oskam werd ontworpen, is niet alleen in oude luister – jaren zestig oostblok-chic – hersteld maar heeft er ook een hele nieuwe aanbouw bij waar behalve een nieuwe multifunctionele zaal, foyers, een restaurant, de kaartverkoop en de kantoren zijn ondergebracht: alles uitgevoerd door de Eindhovense Architecten En En. De verbouwing van 30 miljoen – 24,5 miljoen opgebracht door de gemeente, en 5,5 miljoen door de schouwburg en sponsoren – moet 300 duizend bezoekers per jaar gaan opleveren, 35 duizend meer dan nu, tot 350 duizend in 2010.

De nieuwbouw is de kroon op de carrière van Fons Bruins, al 35 jaar schouwburgdirecteur, eerst in Sittard daarna in Heerlen en sinds 1992 in Eindhoven. ‘Ik was ooit de jongste schouwburgdirecteur, nu de oudste. Ik zou in 2003 vertrokken zijn, maar toen kregen de nieuwbouwplannen groen licht. Dat wilde ik afmaken. In september ga ik met pensioen. Ik ben klaar.’

Bruins laat een businessplan achter tot en met 2010, en de programmering is tot en met 2008 ook geregeld. In de Grote Zaal komen grotere, langlopende reeksen: zeg maar de Zwanenmeren, de Notenkrakers, de grote musicals en artiesten als Van ’t Hek en Tineke Schouten. En in de nieuwe zaal – capaciteit: 500 mensen – meer experimentele en high brow voorstellingen: Nationaal Toneel, Toneelgroep Amsterdam, Introdans, kleine opera’s, legt Bruins uit. ‘De eerste zaal moet oneerbiedig gezegd het geld verdienen, dat we in de tweede gaan uitgeven.’

De oude Globezaal, ooit een juweel van technische vooruitgang naar voorbeeld van het Londense Globe Theatre en het eerste théâtre en ronde in Nederland, is aanzienlijk verkleind en zal niet meer als klassieke theaterzaal gaat fungeren, maar als verlengstuk van het theatercafé, voor voorbesprekingen bij opera’s, lezingen, feesten en partijen. ‘In de buurt en in het Eindhovens Dagblad leidde de programmering in de Kameleon tot ophef. Men zei dat ik er illegaal een derde zaal bij had geritseld. Dat zou in de buurt voor nog meer parkeerproblemen zorgen. Het leidde tot vragen in de cultuurcommissie.

‘Het zit zo, onze maximale capaciteit is 1.450 bezoekers. Daarvoor is een bepaald aantal parkeerplaatsen berekend. Slechts twee avonden wordt dat aantal overschreden. Inmiddels heb ik met de thuiszorg hiernaast afgesproken dat wij op die avonden hun parkeerplaats mogen gebruiken. Dinsdag wordt deze oplossing in de gemeenteraad besproken.’

De verbouwing maakt hoe dan en einde aan veel andere problemen. Architect Arie van Rangelrooy: ‘Als er vroeger in de kleine zaal een cabaretier of een band stond, hoorde je dat boven tijdens de opvoering van een toneelstuk in de grote zaal.’ Ander probleem: ‘In de Globezaal stonden op één trede twee rijen stoelen. Voor de voorstelling was het altijd dringen, niemand wilde op de tweede rij.’

De multifunctionele zaal is, gemodelleerd naar het Teatro Central in Sevilla, volgens technici en regisseurs als Ivo van Hove dé zaal van nu, waarbij door een ingenieus beweegbare orkestbak zowel lijsttoneel als vlakkevloertheater mogelijk is, en door de beweegbare tribune de hele zaal vloer kan worden. ‘Eigenlijk is de zaal een klein toneeltorentje.’

Het is de eerste zaal in zijn soort in Nederland. De Stadsschouwburg in Amsterdam volgt.

Glas bedrukt met een renaissance-decor van een Chinese tuin. (Marcel van den Bergh - de Volkskrant)
Parktheater Eindhoven (Marcel van den Bergh - de Volkskrant)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden