CD-recensieTrentemøller

De nieuwe Trentemøller is vooral goed voor uw zelf samen te stellen afspeellijst ★★★☆☆

Trentemøller heeft een mooie eigen stijl gevonden, in zijn Kopenhaagse wonderstudio. Voor zijn plaat Fixion uit 2016 maakte hij troostrijke, diep melancholieke liedjes (met gastzangeressen) en instrumentale muziekstukken om je vingers bij af te likken. Op de opvolger pakt hij die draad weer op. Maar Obverse biedt iets te veel van hetzelfde droefgeestige gevoel. Op zichzelf best mooie, ambientachtige uiteenzettingen (Church of Trees, Foggy Figures), afgewisseld met indieliedjes vol postpunkgevoel en dus droge baslijnen geleend van The Cure en Joy Division (One Last Kiss to Remember), maar als album van ruim een uur keuvelt Obverse net wat te lang door.

Toch is de laatste Trentemøller geen plaat om dan maar over te slaan. Sleeper bijvoorbeeld is een zacht ruisend rust-epos dat in uw eigen afspeellijst met kalmerende elektronische muziek niet mag ontbreken. En Try a Little, met zangeres Jenny Lee Lindberg van de band Warpaint, is een lekker puntig maar aangenaam somber popliedje dat zo uit de jaren tachtig lijkt overgevlogen. 

Dance/ Elektronisch

★★★☆☆

Trentemøller

Obverse

In My Room/ News

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden