De nieuwe speelfilm kent net als eerdere delen een onvoldoende vindingrijk plot en geleende clichés

Lara Croft is een gewoon, stoer meisje geworden, zonder hotpants en pistolen, maar Tomb Raider blijft van bordkarton. Ex-ballerina Alicia Vikander overtuigt als de opgefriste Croft.

Alicia Vikander als Tomb Raider

Menselijker, zo verschijnt Lara Croft in de heropstart van de Tomb Raider-avonturenreeks. Geen verrassing voor wie bekend is met het bronmateriaal van de film, de vermaarde game die eerder al werd opgefrist: terug naar de begindagen van Lara, aspirant-tombeplunderaar en -schatzoeker. Dan nog zonder hotpants, pistolen en pin-upproporties. Gewoon een knap, stoer en tanig meisje, dat ook wel eens niet wint met kickboksen. Fietskoerierend voor haar inkomen, omdat de erfenis van haar vader pas vrijkomt wanneer ze hem doodverklaart, iets wat ze weigert. Vader Croft ging zeven jaar geleden op zoek naar een Japanse eilandtombe en keerde nooit terug. Vanzelfsprekend zal Lara hem achterna reizen.

Nadat Jan de Bont zijn regiecarrière had uitgeluid met de laatste Croft-film The Cradle of Life (2003), toen nog met Angelina Jolie, beproeft de Warner-studio het geluk nu met de Noor Roar Uthoag en actrice Alicia Vikander, de Oscarwinnares (The Danish Girl) en Zweedse oud-ballerina met zachtdroeve Bambiblik.

Tomb Raider was, gerekend naar de kolossale budgetten en de relatief beperkte kassaopbrengst , nooit een echt speelfilmsucces.

De nieuwe speelfilm kent dezelfde kwalen als die eerdere delen: onvoldoende vindingrijk plot, bordkartonnen personages, gezwollen dialogen ('ik ben niet zover gekomen om je te zien sterven!') en opzichtig uit Indiana Jones geleende clichés, inclusief de plots dichtrollende grotdeur.

Tomb Raider

Actie

Regie

Roar Uthoag

Met

Alicia Vikander, Dominic West, Walton Goggins, Daniel Wu, Kristin Scott Thomas 118 min,, in 133 zalen.

De actie is degelijk: Vikander schopt, slaat, kreunt en klautert door de eilandjungle, en blijft overeind. Zulks kan niet worden beweerd over collega Dominic West, maar de gerenommeerde Brit (The Wire) krijgt dan ook de malste dialoog toebedeeld als Lord Croft, die z'n dochter almaar 'spruit' noemt.

Eenmaal op het eiland treft Lara een patriarchaat: overal mannen, van boze huurlingen tot gevangen Aziatische schippers, die bezig zijn de tombe van een vrouw te lichten. Het voorziet Tomb Raider van een pietsje betekenis, maar kan de film niet redden.

Verbetering: Bij een eerdere versie van deze recensie stond een beoordeling van drie sterren. Het hadden er twee moeten zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.