Review

De nieuwe Kluun mag er wezen

Hoogstaand amusement in Haantjes van Kluun. Of: hoe Stijn van Diepen goud geld dacht te verdienen aan de Gay Games in Amsterdam.

Screenshot van de trailer van Haantjes. Beeld
Screenshot van de trailer van Haantjes.

Bevangen door vooroordelen en argwaan begon ik aan de roman Haantjes. Vanwaar dat voorbehoud? Omdat Raymond van de Klundert (1964) een marketingbureau heeft gehad, omdat hij zich daarna het infantiele pseudoniem Kluun aanmat en zich in zijn hoedanigheid van schrijver ook als gehaaide entrepreneur bleef manifesteren. Maar vooral omdat hij in Komt een vrouw bij de dokter (2003, inmiddels een miljoen exemplaren verkocht) en De weduwnaar (2006) de platheid niet schuwde.

Zo begon ik. En wég vlogen de bezwaren. Het wedervaren van verteller en alter ego Stijn van Diepen, van het kleine maar succesvolle marketing-agency Werk In Uitvoering, die in de zomer van 1998 op de Gay Games in Amsterdam een klapper hoopt te maken met de verkoop van vlaggen (in roze gay-versie), petjes, T-shirts en fluitjes, heeft een verhaal opgeleverd dat snel is, grappig, pretentieloos, met sterke dialogen en veel zelfspot. Zakenmannetjes vol machismo en bravoure, die een whiteboard volkalken met termen als 'locatie', 'stock', 'target', 'sales', 'percentage' en 'afdracht', gaan finaal het schip in door amateurisme, door niet te luisteren naar het andere geslacht (Stijns vrouw Carmen - ook bekend van Kluuns debuut - is niet alleen een kundig zakenvrouw maar houdt ook hun gezinnetje met de eveneens bekende Luna draaiende), en door zich goedgelovig te laten naaien door een paar gewiekste rel- en regelnichten.

Lees de rest van deze recensie in de Volkskrant van dit weekend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden