De nieuwe kleren van de keizer

Hakim Traïdia heeft opnieuw een sprookje verbouwd en voert dat samen met drie medespelers op. De handelskenmerken van de begaafde clown, acteur en mimespeler krijgen echter geen vat op De nieuwe kleren van de keizer....

Bart Deuss

De eenvoud van dit sprookje van Hans Christian Andersen verplicht de theatermaker tot het maken van heldere keuzes. Waarover wil hij het hebben? De ijdeltuiterij van de keizer, de tirannie van zijn bewind, of hoe volk en gevolg daarmee om gaan? En welke les trekt hij daaruit?

In plaats van die vraag te beantwoorden voegen Hakim en trawanten zoveel guitige en vrolijkactuele ingrediënten aan de vertelling toe dat het sprookje zelf er onder bezwijkt. De veelheid aan scènes, komische nummers en liedjes rechtvaardigen geen show van anderhalf uur, waarin bovendien veel tijd opgaat aan publieksparticipaties. Behalve de kinderen zelf – waarmee Hakim op toneel altijd in het klein grootse dingen doet – krijgen ook de nodige volwassenen een beurt.

Zonder het stevige houvast van een verhaal verworden de krachten van Hakim tot zijn vijanden. Of dat nu gaat om zijn terloops gebrachte goocheltrucs, zijn goed gevonden en uitgevoerde woordspelingen of zijn vermogen om de indruk te wekken dat hij alles ter plekke aan elkaar improviseert. Hier leidt dat tot een overdosis aan vertakkingen en variaties en een inzakkend tempo.

Hakim maakt zijn jeugdvertellingen altijd voor jong en oud. Tussen de regels door verwijst hij naar grote mensen zaken, om altijd terug te komen bij de jeugd. Hier heet de kleermaker van de keizer Gümüs en gaat het over de vrijheid van meningsuiting, over domme jaknikkers en principes, over liefde voor je land en voor je vader.

Tegelijk toont de voorstelling dat het maken van een boeiende spanningsboog voor kinderen en volwassenen geen kattenpis is. Het is een grote kunst die Hakim verstaat, maar de boog is hier niet gespannen. Hij zou er zelf vast een goede woordgrap op weten.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden