De nieuwe fiets

Geen materiële, maar emotionele jaloezie

Dirk Jan Roeleven? Hij werkt voor de NPS-programma's Andere Tijden, Zembla en Het uur van de wolf. Hij maakte onder meer documentaires en portretten van Louis van Gaal, Anton Corbijn, Willem Ruis, Pim Fortuyn en Wim Sonneveld.

En hij heeft een nieuwe fiets gekocht? Niet helemaal. Die fiets kocht hij in 2006 al, in het Noord-Italiaanse dorpje Villar San Constanzo, bij Gian Paolo Cucchietti, een regionale wielerheld. Een waterdrager in het tijdperk van Felice Gimondi en Eddy Merckx. Roeleven wilde een belofte nakomen die hij jaren geleden deed nadat de fietsenmaker gratis zijn fiets had gerepareerd. Als hij ooit een nieuwe fiets zou kopen, zou hij dat bij Cucchietti doen, beloofde Roeleven de Italiaan. En hij zou hem op eigen kracht over de Alpen naar Amsterdam brengen. Waarom hij die belofte deed, weet hij nog altijd niet, schrijft hij.

Het verhaal klinkt bekend. Dat kan wel kloppen. Roeleven schreef er in 2006 een reportage over in de Volkskrant, onder de kop 'Kruistocht in wielerbroek'. Pakkend relaas. Er was de hunkering naar meer.

Een jongensdroom komt uit? Ja, hij doet wat vele fietsers graag zouden doen. Maar het is niets om jaloers op te worden, vindt Roeleven. 'Jaloezie op de vrijheid? Jaloezie op het feit dat iemand zijn jongensdroom laat uitkomen? Zelf heb ik geen last van materiële jaloezie', schrijft hij. 'Wel van emotionele. Zoals bij mannen van mijn leeftijd die nog gezellig met hun vader naar het voetballen gaan.'

Roeleven is 45 jaar als hij de trip onderneemt. Dat klinkt ook als een midlife crisis. Noem het zoals je wilt. Hij wilde in elk geval rust in de kop en ruimte om het lijf. Fysieke inspanning vermengd met een gebrek aan zuurstof wast de hersenen schoon. 'Geen tussenbalans van het leven, gewoon Italië-Nederland op een nieuwe fiets. Twee weken van huis. Lekker fietsen. Beetje klimmen. Beetje dalen. Beetje trappen. Beetje kijken. Beetje denken. Beetje wijzer worden.'

Wel geeft hij toe de dood van een soulmate, een hartsvriend en zijn vader in het leven te gebruiken als leidraad, 'maar ook als dwangbuis', voor zijn eigen handelen. Tempo maken. Eat your pie before you die. Het drietal keert geregeld terug in het verhaal, als een soort requiem. In de mist van de Ballon d'Alsace ziet hij ze staan. Ze moedigen hem aan. In de regen en storm haalt hij de top niet, Roeleven wordt opgepikt door een Nederlandse automobilist, zijn 'beschermengel'. Per trein verlaat hij de Vogezen.

Was dat zijn enige tegenslag? Het is een trip vol teleurstellingen, ontberingen en tegenslagen. Veel cols moeten worden geschrapt vanwege de sneeuw op de toppen. Dat viel wel een beetje te verwachten in mei. Hij geeft het later zelf ook toe.

Maar dat maakt voor het boek niet uit? Nee, belangrijkste bestanddeel zijn de treffende observaties, om de authenticiteit, om de melancholie. De vrouw van fietsenmaker Cucchietti noemt Roeleven een sentimentalista - vertaling onmogelijk en overbodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden