TV-RECENSIEEmma Curvers

De nauwelijks verhulde verveling van Jeroen Pauw was een van de fijnste dingen op televisie

Vrijdagavond keken ruim 1,3 miljoen mensen naar de laatste uitzending van ‘Pauw’. Het na dertien jaar verdwijnen van Jeroen Pauw als presentator van een talkshow op de late avond is een gemis, schreef onze tv-recensent Emma Curvers eerder deze maand.

Het wordt een onzekere afsluiting van talkshowjaar 2019: Jinek vertrok naar RTL, Pauw kondigde maandag aan te stoppen en diezelfde dag bevestigde ook Matthijs weer half-grappend dat hij er binnenkort de brui aan zal geven – hij zou beleefd een luikje van een paar weken openlaten, zodat elke vertrekkende coryfee zijn mediamomentje krijgt.

En geníéten dat-ie deed, Jeroen Pauw. Maandag werd de talkshowhost ook uitgeroepen tot Omroepman van het Jaar en zo werd het een dag vol televisie-over-televisie. ‘Gefeliciteerd, Omroepman van het jaar!’, zei Lex Uiting in RTL Boulevard tegen Jeroen. ‘Ja, wie had dat ooit gedacht hè’, zei Pauw, alsof hij dat absoluut de hele tijd al had gedacht en het, nu het zo ver was, nog saaier bleek dan hij al vermoedde. ‘Je doet al zo lang die talkshow, en daarvoor met Paul Witteman, daarvoor Nova, 11 jaar lang het RTL Nieuws, ja, ik snap het wel’ – voor de duidelijkheid, deze woorden sprak Pauw over Pauw.

Een beetje geveinsd enthousiasme kon er niet vanaf, en dat is waarom het zo jammer is dat Pauw stopt. Zijn ex-talkshowmaat Witteman zei maandag in De wereld draait door dat Pauw al jaren terug vaker dan hijzelf zat te dubben of hij moest stoppen. Het programma liep intussen veel te goed: waar Pauw vroeger nog weleens afstandelijk kon zijn bij menselijke onderwerpen, lijkt hij nu steeds meelevender te worden. 

Logisch dus dat hij verklaarde de mensen meer te willen opzoeken voor verdieping, in plaats van de waan van de dag. Bij de geijkte talkshowgasten balanceerde zijn beroemde nonchalance soms op het randje van verveling – of erover. Pauw heeft daar zelf nooit mysterieus over gedaan. In 2017 zei hij tegen JFK, op de vraag of hij zich ooit verveelde: ‘Achteraf denk je toch vaak: waar ging dit nou over?’

Die nauwelijks verhulde verveling van Pauw was een van de fijnste dingen op televisie. Wie kan er vlak voor bedtijd in elke aangespoelde walvis of in de fik gezet kustdorp even geïnteresseerd zijn? Pauw heeft wel vijftig varianten verveling, die mooi dienen als subtekst bij dreigende indutmomenten. Er is het achteroverleunende knikje, dat zegt: ‘Deze zin mag je nog afmaken’, er is het tuitmondje met frons, dat zegt: ‘Stop met zwatelen voor het gênant wordt’, en de zucht die zegt: ‘Prima, kun je de rest in één zin samenvatten?’

Trommelen met zijn vingers, nuffig aan zijn thee slurpen, op zijn horloge kijken, wezenloos de hoek van de studio in staren alsof hij zijn warme nest al ruikt. Maandag begon Pauw zelfs in de uitzending met zijn pen te klikken: iedereen die weleens een vergadering heeft bijgewoond, weet dat hij in morsecode d-i-t-k-a-n-s-n-e-l-l-e-r seinde.

Dat is het warme gevoel van een talkshowhost die je al jaren kent: aan één verveelde blik heb je genoeg. Dat is ook de reden dat ik niet uitzie naar de talentenshow die Jinek en Pauw moet opvolgen, met liefst vijf presentatieduo’s. Iemand als Erik Dijkstra heeft misschien het talent zijn verveling te ontwikkelen, maar zoiets kost honderden talkshowuren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden