De natuur is per abuis in de categorie 'leuke dingen voor de mens' terechtgekomen

Aflevering 125: Een Brabander die zorgdroeg voor het Drentse landschap ziet een probleem: de leuke dingen.

'Ik ben een oude man, maar ik maak me steeds kwader', zegt Eric van der Bilt, terwijl we vanaf Oudemolen het beekdal van de Drentsche Aa inlopen, de paraplu's in de aanslag. Dat zal best, maar slechtgehumeurd ziet Van der Bilt er niet uit. En hij mag dan 66 zijn, hij maakt ook allesbehalve een oude indruk.

Gebied met grote potentie

Als Brabander kwam hij veertig jaar geleden in Drenthe terecht. Tot zijn pensioen, vorig jaar, was hij directeur van Het Drentse Landschap. Hij heeft het hart op de tong, zegt hij zelf. Toch bereikte hij veel, zeggen anderen, omdat hij ideeën had en het talent om andere partijen daarvoor te enthousiasmeren. Zijn belangrijkste wapenfeit is dat naast het dal van de Drentsche Aa ook de Hunze weer een meanderende laaglandbeek wordt. Een gebied met grote potentie, zoals dat heet, vanwege het mineraalrijke kwelwater van de Hondsrug dat in het Hunzedal aan de oppervlakte komt.

Maar nu lopen we bij de Drentsche Aa en is hij dus boos, zegt hij. Want hij ziet stagnatie. Het geplande netwerk van natuurgebieden, al die verplichtingen die de overheid zichzelf heeft opgelegd en die maar niet ten uitvoer worden gebracht. 'Er wordt nauwelijks grond verworven, het schiet niet op.' Het lijkt erop, meent hij, dat de overheid haar eigen doelstellingen niet serieus neemt.

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Eric van der Bilt

Minachtend

Met instemming citeert hij uit een recente uitzending van Tegenlicht. Daarin stellen ecoloog Frans Vera en natuurfilosoof Matthijs Schouten dat natuur per abuis in de categorie 'leuke dingen voor de mens' is terechtgekomen. 'Als je geld over hebt, doe je er wat aan.' Maar dat is een vergissing. 'Alles wat er is, wat we inademen, eten, het materiaal waarmee we bouwen, het komt uit de natuur. Hoe kun je er dan zo minachtend mee omgaan?'

Het klinkt wat gek, net nu we op een bruggetje staan te turen naar het stromende, meanderende water van het Schipborgse Diep. Zeker, dit is prachtig, zegt hij, en reken maar dat hij zich nog dagelijks verwondert over al het moois wat er is. 'En toch zal ik je uitleggen dat er ook hier een probleem is.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden