De Mug kiest voor subtiel

Theater..

Liefdevol gekibbel tussen de herfstbladeren. Aldus valt de voorstelling Brak van Mugmetdegoudentand het simpelst samen te vatten. Twee zusters op leeftijd zitten op een bankje in het park en hakketakken over de zin van het leven voor zo lang dat nog duurt. Schimmen uit het verleden worden opgeroepen, uitvergroot, van commentaar voorzien en weer afgevoerd. Totdat de tijd op kousenvoeten zijn onvermijdelijke inhaalmanoeuvre maakt.

Voor theatergroep Mugmetdegoudentand schreef Frank Houtappels deze dialoog voor de actrices Olga Zuiderhoek en Leny Breederveld (vooral bekend van Carver). Michiel van Erp (gelauwerd documentairemaker) regisseert de voorstelling. Houtappels en Van Erp vormen sinds begin dit jaar samen met Marcel Musters en Joan Nederlof het collectief dat leiding geeft aan dit gezelschap.

Mugmetdegoudentand speelt meestal voorstellingen die een tijdsbeeld schetsen aan de hand van een (postmoderne) mix van hoge en lage cultuur. Brak is van een geheel andere snit. Het is een kleine, simpele, rechttoe-rechtaan-productie met hier en daar een vervreemdende wending. Tosca (Zuiderhoek) is de oudste van de twee zusters en de zorgzaamste, stuurs op het eerste gezicht maar met een groot hart. Breederveld speelt Will, die duidelijk zorgelozer is, frivoler ook en een beetje in de war af en toe.

Ze hebben allebei dat ongenaakbare, die het-zal-mijn-tijd-wel-duren-houding die oude vrouwen vaak hebben. Los van het leven bijna, klampen ze zich aan elkaar vast. Al te grote gevoelens van onrust gaan aan ze voorbij, ze hebben een licht abstracte kijk op de dingen.

Houtappels schreef een introverte tekst met prettige gekkigheden erin, maar Brak mist helaas een pointe. De gedachten van Tosca en Will worden eerder in ijle lijnen geschetst dan in een hechte dramatische structuur. De vijf kwartier die de voorstelling duurt, is dan ook net een kwartier te lang.

Meer dan door de tekst wordt de aandacht uiteindelijk vastgehouden door het intense en mooie spel van de twee actrices. Van Erp heeft in zijn regie de nadruk gelegd op een subtiele tekstbehandeling, het kleine gebaar en een veelzeggende mimiek. Actrices hebben nogal eens de neiging flink aan de haal te gaan met dit soort 'lekkere' speelteksten. Hier is een uiterste terughoudendheid toegepast, en dat werkt in het voordeel van dit af en toe een glimlach opwekkende miniatuurtje.

Hein Janssen



T/m 23 december (www.mugmetdegoudentand.nl).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden