De Mol infiltreert in televisieverslaafd China

Tweehonderd nieuwe Talpa-programma's voor televisieverslaafd China: John de Mols mediabedrijf heeft een forse deal gesloten met een Chinese partner, Zhejiang Tangde. Voor The Voice of China, dat al een paar jaar wordt uitgezonden, legt Zhejiang Tangde 55 miljoen euro neer.

Productiebedrijf Talpa van John de Mol heeft een miljoenendeal gesloten met het Chinese mediabedrijf Zhejiang Tangde.Beeld EPA

Niet onlogisch: het programma heeft met 120 miljoen televisiekijkers, en nog eens 400 miljoen kijkers die de show op hun mobieltje of laptop streamen, de afgelopen vier seizoenen alle kijkcijferrecords gebroken.

De aantrekkingskracht van het programma zit in de levensverhalen van de kandidaten - een boerenmeisje zingt Adele zonder dat ze een woord Engels verstaat, een dochter probeert de droom van haar overleden vader, die altijd in haar talent geloofde, waar te maken. Een stevige set Chinese waarden (meer aandacht voor familiebanden dan voor de glamour van het sterrenverhaal) spreekt hier een groot publiek aan.

Bovendien is zingen is in China een nationale hobby. Luidkeels zingen doet de Chinees thuis, op straat, in parken tijdens het karaoken. Het logo van de Talpa-show, waarbij gewone mensen zich met hun gouden keel opwerken tot sterren, siert menige karaokehal.

The Voice of China.

Bekende Chinezen

Draait entertainment op de Chinese televisie en de talloze media-apps vanouds om mingxing, beroemdheden, de uit het Westen overgewaaide reality-televisie heeft de vastgeroeste voorkeur voor Bekende Chinezen doorbroken. Dat begon met de talentenjacht Super Girl in 2005, waarbij de kijkers met smsjes de uitslag bepaalden. In plaats van de gedoodverfde winnaar, een mooi poppetje, koos het publiek onverwacht voor een jongensachtig meisje met kort haar en een bril.

Succesformules verdwijnen sneller dan ze opkomen: Super Girl is door de SARFT, het overheidsorgaan dat alle medauitingen in de Volksrepubliek van tevoren keurt op ongewenste elementen, in de ban gedaan. Officieel omdat de commerciele zender Hunan Satelliet Televisie de uitzending te lang had gemaakt, maar achter de schermen spraken cultuurbonzen van 'ongewenste democratische invloeden en cultureel verval'. Nog één keer kwam de show in een verwaterde versie, zonder stemmen per sms, terug. Daarna was Super Girl televisiegeschiedenis.

Dat hoort bij televisie maken in China. Shows en series worden midden in het seizoen zomaar van het scherm gehaald. Zo werd het spraakmakende datingprogramma Als jij de ware bent eerst aangepast en daarna verboden, omdat de overheid datingshows 'ordinair en immoreel' vindt. Het publiek smulde van het afzeiken van mannelijke kandidaten uit arme provincies, die dongen naar het hart van materialistische fotomodelletjes. Met een publiek van 50 miljoen mensen stak de datingshow het belangrijkste nieuwsbulletin van staatsomroep CCTV naar de kroon.

Erland Galjaard en John de Mol tijdens de finale van The Voice of Holland 2015.Beeld ANP

Enorm publiek

De Chinese televisiemarkt snakt naar nieuwe formats voor de ruim driehonderd kanalen, variërend van gespecialiseerde zenders zoals Het Defensiekanaal tot hypercommerciële satellietzenders die drijven op de advertentieinkomsten die grootschalige entertainmentshows genereren. Zo kosten vijftien seconden advertentietijd bij The Voice 50 duizend euro. Die seconden bereiken wel een enorm publiek. Niet alleen zijn er 1,3 miljard Chinezen, hun televisies staan vrijwel doorlopend aan. De televisie is het middelpunt van het gemiddelde huishouden.

Televisiezenders voeren onderling een strijd op leven en dood, en dan is er nog de concurrentie van een drietal grote online-portals die populaire amusementshows, Chinese en buitenlandse films en series streamen - voor veel lagere tarieven dan westerse equivalenten zoals Netflix.

Na jaren van schaamteloze imitatie van westerse formats - ook The Voice of China is door verschillende zenders nageaapt het copyright officieel werd aangekocht - krijgen buitenlandse producenten voet aan de grond op de immense Chinese amusementsmarkt. De shows brengen zoveel advertentieinkomsten op dat zenders genoeg geld hebben om legaal het copyright van de kaskrakers aan te kopen.

Beeld ANP
Big Brother.

Geen seks

Formats worden wel aangepast aan wat overheidsorgaan SARFT 'positieve energie' noemt. Dat betekent: geen seks. Endemols Big Brother, dat onder de naam Huisgenoten, laten we samen blijven op een online portal jongere kijkers probeert te winnen, moet dat zonder blote vrijpartijen doen.

Wat gegarandeerd een wit voetje haalt bij SARFT is het benadrukken van 'Chinese culturele waarden' - Talpa's Ik hou van Holland deed het in een Chinese versie aardig. Want Chinezen kijken het liefst naar programma's die over China gaan.

Daarom heeft Talpa concurrenten van eigen bodem te over. Bijvoorbeeld Waar gaat pappa heen, een grappige realityshow waarin bekende Chinese vaders samen met hun kleuterkind in afgelegen streken aan allerlei beproevingen worden blootgesteld. Ook Een hapje China, een ouderwetse serie over culinaire tradities, is een doorslaand succes.

Scene uit het programma Waar gaat papa heen?
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden