De moeder van Wamberto

De enige verslaggever ter wereld die bereid is voetballers en trainers 's nachts te interviewen, in hun eigen huis, en ze zover krijgt dat ze het nog doen ook, is Henri van der Steen uit St....

Ter introductie: toen het in 1998 nogal warm was, op de tocht vanuit Parijs naar Zuid-Frankrijk waar het Nederlands elftal zou verblijven voor het vervolg van het WK, werd hij midden in de nacht bij een tankstation aan de tolweg aangetroffen met zijn hoofd in een koelkast.

Hij had het heet. Moet een mooi gezicht zijn geweest, Henri met zijn hoofd tussen de blikjes Orangina en Perrier.

Wie zonder schroom zijn hoofd in een koelkast steekt in een benzinestation langs de péage, terwijl twee collega's nietsvermoedend koffie staan te drinken, is niet voor een kleintje vervaard.

Ik denk dat niemand anders het voor elkaar krijgt om zichzelf op zaterdagnacht bij voetballers uit te nodigen, maar Van der Steen dringt aan, en nog eens, en krijgt uiteindelijk permissie langs te komen. Ik verdenk hem ervan dat hij eist dat het wel een beetje gezellig moet worden gemaakt.

Eerste alinea van het nachtinterview met Foppe de Haan: 'Hij wil de verslaggever voorzien van een glaasje rode wijn, maar Foppe - opgegroeid met de filosofie van de Blauwe Knoop - toont zijn exemplarische onhandigheid in de consumptieve genoegens van het leven. Hij vindt een fles, opent hem en roept dan verbaasd: 'Het is witte!'

Rinus Israël heeft slechts water in huis ('Greet schenkt een fris watertje. Ze heeft een tweeliterfles Bar le Duc koud gezet. Het mag laat worden!'), Harry van Raaij ontkurkt een fijne Margaux uit 1991 en bij Fred van der Hoorn (FC Den Bosch) komen champagne en Franse kazen op tafel.

De zogenaamde nachtinterviews die oorspronkelijk in het Brabants Dagblad en andere regionale kranten verschenen, zijn gebundeld, onder de titel Diep in de nacht (uitgeverij Tirion). Sommige interviews zijn volledig afgedrukt, anderen in verkorte vorm.

De formule is geniaal. Het karakter van de verslaggever (nieuwsgierig, vriendelijk, een tikje chaotisch én onbevreesd), het tijdstip ('s nachts) en de entourage (bijna altijd de woning van de voetballer of trainer) levert onthullende verhalen en anekdotes op.

En een paar uitspraken die meteen door andere media, ook de Volkskrant, werden gepikt, zoals 'PSV heeft twee wereldspitsen, een goeie keeper en verder weinig', van Ronald Waterreus. (Kopje thee, kersensmaak, en later naar verluidt 25 duizend gulden boete voor de doelman.)

Wie instemt met een nachtinterview is moedig, want er gebeurt wel wat, als

Van der Steen binnen komt zetten en niet van plan is na een uurtje weer weg te gaan.

Kort nadat Jan Wouters door Ajax als trainer was weggestuurd, kreeg hij bezoek van Van der Steen. Om half zeven 's ochtends verliet de reporter de villa weer. Wouters vertelde over zijn dochter, Rowan.

'We zijn met haar naar school gegaan en hebben de juf ingeseind. Die heeft het de klas verteld, dat de papa van Rowan ontslagen was. Doodstil was het. Rowan is toen ineens keihard gaan huilen, die hield niet meer op. De juf heeft haar op schoot genomen. Maar het mooiste was de reactie van Joey, een jongetje dat verliefd is op Rowan. Hij riep dat de papa van Rowan een goeie trainer was; ik kon het schoolteam wel gaan coachen.'

De toiletruimte van Pierre van Hooijdonk is zo groot dat deze is voorzien van een vijver waarin twee elftallen siervissen zwemmen. 'Een glazen trap leidt naar een verhoging waarop zich de pot bevindt.' De poes van Sef Vergoossen is naar Romario vernoemd, 'klein, zwart en lui', en René Eijkelkamp onthult dat Schalke-manager Assauer ooit (tevergeefs) voorstelde om hem dagelijks in Dalfsen met een helikopter op te laten halen. 'Ik zeg: dat gaat hier niet. In dit gebied heb je boeren en koeien, daar landen geen helikopters.'

PSV'er Theo Lucius bekent dat hij zijn geld er in het casino doorheen jaagt en door zijn zaakwaarnemer onder curatele is gesteld.

De vader van John de Wolf werd begraven met een paar voetbalschoenen van zijn zoon op zijn buik en Willem van Hanegem ontkent met klem dat hij zijn haren (zwart) verft.

Het hoogtepunt: Wamberto.

Wamberto is zo'n voetballer die niet de moeite waard wordt gevonden om te interviewen, behalve door Van der Steen die hem in de kerstnacht bezoekt. Hij komt te weten dat Wamberto op zijn vijftiende al vader werd en in Brazilië voor achtduizend dollar werd gekocht door een voetbalmakelaar.

Hij groeide op in een krottenwijk in São Lúis, als jongste kind in een kolossaal gezin. Als voetballer van Ajax onderhoudt hij de hele familie, een mannetje of twintig. Van der Steen krijgt een Belgische documentaire te zien, waarin de moeder van Wamberto klaagt over haar man: 'Die doet niks anders dan bier drinken en slapen en overal vertellen dat hij baron is.'

Rosane, Wamberto en hun zoons Danilo, Wambertinho en Wanderson wonen in een nieuwbouwwijk in Amstelveen. Eigendom van God, staat er op een bordje op de deur. In de documentaire ziet Van der Steen hoe de moeder van de geweldige Wamberto tevreden aan een grote sigaar lurkt, een zwarte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden