Album

De mistige folk van Aoife O’Donovan boeit van begin tot eind ★★★★☆

Robert van Gijssel
null Beeld

Ze zou volgende week komen spelen in Nederland, maar de concerten zijn ‘verplaatst naar een nader te bepalen datum’. Doodzonde, want de Iers-Amerikaanse Aoife O’Donovan is een singer-songwriter die een publiek ouderwets in vervoering kan zingen. Gelukkig hebben we de plaat nog.

Op Age of Apathy laat O’Donovan mistige folk en country omhoog kringelen naast gitaren, dreigende percussie en piano, zonder stemverheffing, maar met veel uitroeptekens. Haar liedjes hebben steevast een verborgen karakter, dankzij de tikje sombere teksten, maar zeker ook door de mooie muzikale wendingen; een onverwacht akkoord of duistere koorzang tegen het einde van een betoverend lied als de titelsong. Het maakt deze plaat boeiend van begin tot eind.

Joni Mitchell is haar grote voorbeeld: O’Donovan zegt het in interviews, maar iedereen kan het zelf constateren bij nummers als Phoenix, Galahad en Elevators, die sprankelen als de frisse bergbeken die de grote zangeres in de jaren zestig van de heuvels rond de Laurel Canyon liet stromen. Maar luister ook naar het verrassende Lucky Star, waarin O’Donovan ineens klinkt als een ontketende Shelby Lynne.

Aoife O’Donovan

Age of Apathy

Roots

★★★★☆

Yep Roc/V2

Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden