De mening van een journalist

Kan een journalist op de opiniepagina van zijn krant zijn persoonlijke mening ventileren over een onderdeel van zijn werkterrein? Ja, dat kan....

Zoiets oncollegiaals doe je niet, vindt ze. Als je je niet thuis voelt in een organisatie, moet je zelf maar opstappen. Ze wilde bovendien een tegengeluid laten horen, omdat ze tot dan toe alleen negatieve reacties was tegengekomen.

Dat - zoals inmiddels is gebleken - bronnen in de mediawereld haar nu niet langer als onafhankelijk of onbevooroordeeld beschouwen, ziet ze hooguit als een tijdelijk probleem. Dat gaat vanzelf weer over, denkt ze.

Met enige regelmaat laten lezers blijken dat ze geen prijs stellen op bijdragen van redacteuren op de opiniepagina. De argumenten die ze aanvoeren, variëren: - ze zijn geïnteresseerd in feiten, niet in de mening van journalisten; - de opiniepagina is er voor deskundige buitenstaanders; - verslaggevers hebben genoeg andere instrumenten om hun opvattingen kenbaar te maken.

Nog deze week noemt een lezer het niet verwonderlijk dat er steeds meer bijdragen van redacteuren op de opiniepagina verschijnen. Door het gering aantal beschikbare nieuwspagina's op maandag, dinsdag en woensdag worden ze min of meer gedwongen uit te wijken naar de pagina Forum, is zijn conclusie.

Feit is dat de chef van de opiniepagina redacteuren stimuleert om bijdragen te leveren. Hij ziet groot voordeel in de beschikbare expertise en de schrijfkwaliteit. Maar belangrijker nog vindt hij dat de Volkskrant zich met bijdragen uit de redactie extra kan onderscheiden. Dat doet een krant namelijk niet alleen met goede nieuwsverslaggeving, maar ook door bijdragen aan de meningsvorming.

Hij vindt het ook duidelijker voor de lezer als een redacteur zijn mening op de opiniepagina geeft. De scheiding van feiten en meningen is dan tenminste helder. Dat is nog niet zo lang geleden in de Volkskrant wel anders geweest. Hij vindt het juist een verbetering dat de krant van die mix af is en zakelijker is geworden. Ook vindt hij dat een redacteur zelf moet beoordelen in hoeverre een bijdrage aan de opiniepagina de geloofwaardigheid van die redacteur aantast.

De hoofdredacteur merkt op dat opiniebijdragen van redacteuren maar sporadisch voorkomen. Hooguit een op de tien redacteuren blijkt zo af en toe eens een opiniestuk te schrijven. Dat neemt de noodzaak niet weg, dunkt mij, om grondig aandacht te schenken aan mogelijke problemen als de geloofwaardigheid.

De hoofdredacteur erkent dat vooral door de mogelijk twijfel die bij de buitenwacht kan ontstaan over de geloofwaardigheid van de journalist, er een zwaar beroep gedaan wordt op de professionele houding van de redacteur. Dat is helemaal het geval als, zoals deze keer, de redacteur duidelijk partij kiest. Maar verbieden zal hij deze bijdragen niet, zegt hij.

Dat lijkt ook mij niet nodig. Er zijn situaties denkbaar waarbij belangrijke aspecten in een nieuwsstuk onvermeld blijven, omdat eenvoudigweg niemand er openlijk over wil praten. Die aspecten of overwegingen zijn dan wel in een opinieartikel op te voeren.

Redacteuren moeten, denk ik, er zich goed rekenschap van geven of wat ze doen in het belang is van lezer en krant. Het is niet de eerste taak van een verslaggever om - hoe deskundig ook - een mening te formuleren, maar om de lezers in staat te stellen zich dank zij zijn journalistieke werk een eigen mening te vormen. Hij draagt materiaal aan voor een debat, maar hij hoort geen partij of onderdeel te zijn van dat debat.

De redacteur moet zich dus realiseren dat hij aan het koorddansen is, en soms dus van het koord kan donderen.

En dan moet ik nog een fout rechtzetten die ik vorige week heb gemaakt. Niet Wim Sonneveld, maar Wim Kan was de cabaretier die het verschijnsel straatinterviews over de hekel haalde. Mensen naar een mening vragen die ze niet hebben, noemde Kan dat. Het antwoord 'Ik vind het wel gezellig voor verjaardagen en zo' sloeg op de geboorte van de zoveel miljoenste Nederlander.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden