De link tussen Freddie Mercury en Marc Jacobs

David Tring is een jeansfanaat van het zware soort. Maakt een fotostudie van z’n broek. En ontrafelde de geschiedenis van Wrangler....

David Tring zat laatst de dvd van Live Aid (1985) te kijken. Daar kwam Freddie Mercury van Queen in beeld. Hoge gebleekte jeans. Wit hemdje. Snor. Mercury draaide zich om en Tring veerde op. Hij spoelde de dvd terug, en nog eens en nog eens. Hij maakte een screendump en mailde die naar collega’s.

‘Jazeker’, zegt Tring (46) nu enthousiast. ‘Zijn broek was een van de laatste Wranglers die onder de naam Blue Bell geproduceerd is. Geweldig! Met die informatie gaan we zeker iets doen.’

Engelsman Tring is product director bij de Europese tak van het jeansmerk Wrangler, maar hij is bovenal een jeansfanaat van het ernstigste soort. Zo fotografeert hij om de paar weken zijn eigen spijkerbroek uit 28 verschillende hoeken om er ooit een animatie van te maken, ‘zoals zo’n filmpje van een bloem die in een minuut uitkomt, bloeit en verwelkt’. Hij heeft ontdekt dat al zijn spijkerbroeken hetzelfde slijtagepatroon (‘moustache’) vertonen. ‘Het is zoiets als je vingerafdruk’, zegt hij. Jeans en denim zijn Het Evangelie voor David Tring.

Mooi dus dat hij na dertien jaar H & M in 1998 bij Wrangler terechtkwam. Hij dook direct in geschiedenis van Wrangler, nog steeds de meest verkochte jeans op aarde. Hij schrok. Niemand had zich bij Wrangler of daarbuiten ooit voor de historie geïnteresseerd. ‘Een schande’, vond Tring. ‘Je vindt op internet zo honderd lui die álles over het spijkertje op de hoek van de zakken van Levi’s weten. Maar Wrangler?’

Hij stortte zich op de kwestie, ontmoette een Japanner die net zo waus van Wrangler was als hij. Samen spraken ze met oud-werknemers, struinden rommelmarkten af, documenteerden alles: over de uniformfabriek die Blue Bell heette; over Blue Bells onbeduidende sublabel Wrangler dat na de Tweede Wereldoorlog door cowboycouturier Rodeo Ben opgehipt werd; over het instant succes van Wrangler dat alle andere modelijnen van Blue Bell overschaduwde.

In 2004, precies een eeuw na de oprichting van Blue Bell, herlanceerde Tring de naam; nu als exclusieve remakes van Wranglers spijkerbroeken, -jassen en -hemden van weleer. Soms nog met de originele reclamekreten op de kleren geborduurd, want Wrangler was er destijds vroeg bij met het met koeienletters sponsoren van de beste rodeorijders.

‘Is het niet ironisch dat een Europeaan en een Japanner het verhaal van een van Amerika’s grootste merken ontrafelden?’ zegt Tring. Ja, en Blue Bell past mooi in de Brokeback Mountain-mode van nu. Maar anderzijds: hoeveel retro krijgen we deze eeuw nog voor onze kiezen? Kunnen we niet een keer door naar de toekomst? Remt dat gezwelg in die antieke kleren de innovatie van Wrangler niet af? ‘Nee’, vindt Tring. ‘Je geschiedenis is je DNA. En ik merk dat we juist nu, nu we ons verleden koesteren, jonge jeansfreaks aantrekken die ineens voor Wrangler willen werken. Dus we bruisen ineens weer van de energie.'

Ook in Amerika heeft Trings graaftocht een mentaliteitsverandering teweeggebracht. Dus toen modeontwerper Marc Jacobs, altijd een liefhebber van vintage, laatst naar Wrangler USA toestapte met het idee voor een samenwerking, zei het bedrijf meteen ja. ‘Zouden ze een paar jaar geleden niet begrepen hebben’, denkt Tring. Die Wrangler-broek en -jas van Marc Jacobs komen dit najaar, héél exclusief, op de markt. De hoge rechte broek in gebleekte denim doet verdomd veel denken aan die broek van Freddie Mercury. Is Amerikaan Jacobs die Tring toch te snel af.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden