De liefheid weg gescholden

Interview..

Amsterdam Duidelijkheid wilde de Zimbabwaans/Engelse zangeres Netsayi verschaffen op haar laatste plaat Monkeys’ Wedding. In heldere bewoordingen eens uitleggen waar het bij haar zoal om draait.

Ze nam het liedje Weaves and Magazines op, waarin ze in het Engels van de straat uithaalt naar een (ex-?) vriendin. ‘De hoerige appel valt niet ver van de boom’, scheldt Netsayi. En: ‘Het enige wat ze nog wil doen, is cocaïne gebruiken met haar witte vriendjes, net doen of ze niet uit ‘Zim’ komt.’

Problemen in de vriendenkring? ‘Valt mee’, zegt Netsayi, voorafgaand aan haar tweede Nederlandse tournee, in een Amsterdams café. ‘Het is een liedje over de manier waarop wij plegen te roddelen in de club, op zaterdagavond. Keihard dus, en ik dacht: daar ga ik eens een lied over maken. Taboes doorbreken, over Afrikaanse vrouwen die coke gebruiken en denigrerend over blanken praten. Ik liet het mijn man horen, die vond het leuk.’

Maar behalve leuk moest Weaves and Magazines ook een signaal zijn. Want de ‘typecasting’ die Netsayi na haar eerste plaat Chimurenga Soul uit 2006 ten deel viel, beviel haar niet. ‘Ik werd ingedeeld bij de leuke zangeresjes uit Afrika. Zo een die zonnige Afrikaanse pop maakt.’

‘Blotevoetenmuziek’, wordt dan al snel gesteld. Vreselijk. ‘Vandaar dat liedje met dat gescheld. Als ik het in het Shona (een van de talen van Zimbabwe, red.) had opgenomen, had niemand in Engeland of Nederland gemerkt dat het zo’n bitchy lied was en was het vast heel schattig en wereld-achtig gevonden. Dat wilde ik nu ook eens kwijt: het publiek voor wereldmuziek begrijpt vaak niet waar liedjes over gaan, en ze vormen een oordeel gebaseerd op een gevoel.’

Zonnig, dus vaak. ‘Gedacht wordt dat wereldmuziek altijd wel iets liefs of zoetigs zal uitdragen. Terwijl je niet weet wat je soms over je uitgestort kunt krijgen in het Shona. Oei, je moest eens weten. De grote zanger Thomas Mapfumo zingt in het Shona bijvoorbeeld teksten als: ik snij je aan flarden, ik vermoord je, ik maak je kapot. Heel heftig, maar niemand die dat in zijn muziek hoort, in het Westen.’

Netsayi – geboren in 1973 in Camden, Engeland, opgegroeid in Zimbabwe, nu woonachtig in Londen – wil ook als muzikante moeilijk te plaatsen zijn, en zelfs de titel Monkeys’ Wedding verwijst naar diversiteit. ‘Het is een Zimbabwaanse term voor een bepaald soort daglicht, als het zonnig is en er komt storm en regen aan. Translucent: zowel helder als dreigend. Het staat voor de verschillende sferen in mijn muziek.’

Waarin Afropop en jazz overheersen, soms met gospelaccenten, of met uitgesponnen pianopartijen en de parlando vocale stijl van de zangeres. Een beetje Joan Armatrading. Netsayi: ‘Nee, niet ook mij gaan indelen!’

Over haar eigen helden doet Netsayi niet geheimzinnig. Het hoofd van de Zimbabwaanse zanger Thomas Mapfumo, uiteraard, staat groot op haar T-shirt. ‘Te gek hè? Heeft mijn man zelf gemaakt.’ En ze is naar eigen zeggen van haar stoel gevallen van de vocale kwaliteiten van de Zuid-Afrikaanse zanggroep Ladysmith Black Mambazo. ‘Die ken je natuurlijk van Graceland van Paul Simon, jaren tachtig. Maar wist je dat die groep al 49 jaar bestaat? Man, dat je zo lang een carrière kunt hebben.’

Netsayi was vereerd met een rol in het voorprogramma, vorig jaar tijdens een Europese tournee van de groep. ‘Met hen in de bus en de kleedkamer. Wauw. Ik ben opgegroeid met hun muziek.’

Maar ze voelde ook enige gêne, over dat lied Weaves and Magazines natuurlijk. ‘Ik dacht wel... durf ik dat te zingen in het voorprogramma van deze eerbiedwaardige mannen? Begrijpen ze dit? En een van de originele leden van de band keek wel even met een half dichtgeknepen oog toen hij het voor het eerst hoorde. Maar dat moest dan maar even.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden