Albumrecensie7.6.9.6.

De liedjes van Spinvis op 7.6.9.6. zijn met nóg meer zorg aangekleed dan voorheen ★★★★★

Een nieuwe Spinvis, dat is heel goed nieuws. Het oeuvre dat Erik de Jong (59) onder die naam heeft opgebouwd, kent sinds hij in 2002 de popwereld verblijdde met het album Spinvis eigenlijk geen enkel minpuntje. Liedjes als Smalfilm (‘Ik ben een vrouw van 40 met een sigaret), Wespen op de appeltaart en Kom terug hebben zich naast zijn scheppingen als Ronnie, Stefan en Lisette in ons collectief geheugen genesteld.

Een nieuwe Spinvis betekent ook altijd weer een kennismaking met mensen vol goede bedoelingen, die proberen de moed erin te houden.

Ook op het raadselachtig getitelde nieuwe album 7.6.9.6. komen we ze weer tegen. Typische Spinvis-figuren als de acteur die lijkt op John Travolta, ‘maar het nooit heeft gemaakt in Hollywood’, de Verzonnen man (‘Opeens was er niks meer wat hij niet kon’) en de Stuntman (‘Ik maak mij niet geliefd, ik wek geen sympathie’).

Spinvis-figuren hebben vaak kleine verlangens. Roze koeken, of alleen maar even zwemmen. ‘Verliezen is goed, geeft je meer dan winnen ooit doet’, zingt hij  in Soms breekt er een hart, soms blaft er een hond.

Daar weten zijn personages alles van, en Spinvis blijft zoeken naar een reden voor al het kleine geluk en grote onheil dat op ons afstevent. Dat doet hij met in melancholische mineurakkoorden gedrenkte liedjes, afgewisseld met jubelmomenten, zoals we dat van zijn albums gewend zijn. En toch lijkt het wel alsof alle liedjes met nog meer zorg zijn aangekleed dan voorheen. De Jong speelt het meeste zelf, laag voor laag. De details zijn betoverend mooi. De dwarrelende pianonoten in combinatie met het nerveuze drumwerk in Paon, synths snijdend als een elektrisch vervormde panfluit in Niet vandaag, het ontroerend mooie koor in Parel: in ieder liedje zit een verrassing.

De opbouw is perfect. Muzikaal komt er na ernst altijd een beetje lucht en langzaam ontvouwt zich in de teksten een verhaal. Wat is de zin van dit alles? Dat is de vraag. Spinvis graaft diep in zijn geheugen, kiepert een doos aan knipsels om (zie het prachtige boekwerk) maar komt er gelukkig niet uit. ‘Ik zoek nog steeds naar een reden, ik vond een geheim’, zingt hij. Dat geheim, daar gaat het om in de Grote Kunst.

Spinvis

7.6.9.6.

Pop

★★★★★

Excelsior/V2

In 2017 speelde Spinvis op de redactie van de Volkskrant. Bekijk het concert hier

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden