recensie Eriksson Delcroix

De liedjes van het Belgische rootsduo Eriksson Delcroix zijn sfeervol en lijken gemaakt met filmbeelden voor ogen (drie sterren)

Roots

Drie sterren

Eriksson DelcroixThe Riverside Hotel

Munich/ V2

Gewetensbezwaren bij het overnemen van andermans cultuur voelt het muziekechtpaar Bjorn Eriksson en Nathalie Delcroix waarschijnlijk niet meer. Daarvoor hebben de Belgen te lang rondgelopen in de wereld van country en bluegrass: Bjorn Eriksson schreef onder andere mee aan de soundtrack van de Belgische film The Broken Circle Breakdown uit 2012.

Op The Riverside Hotel zakt het duo de Mississippi af. En dus tokkelen de banjo’s naast de accordeon en de slidegitaar, in het idioom van de cajunmuziek, de deltablues en de tex-mex. De sfeer zit er bij het openingsnummer Louisiana Hot gelijk goed in, als zangeres Delcroix bij snerpende gitaren, een plukkende contrabas en een trekzak uitvaart in het Frans en Engels: ‘Louisiana crawfish, Louisiana hot, Louisiana fais dodo.’ 

De liedjes blijven sfeervol en lijken gemaakt door schrijvers met filmbeelden scherp voor ogen. In Le Bayou de Mille Misères en Hex worden Eriksson en Delcroix tamelijk psychedelisch, en komt de voodoo in vele verschijningsvormen voorbij. De arrangementen zijn spitsvondig en het is mooi hoe Eriksson de accordeon soms in sterk verknipte vorm door de liedjes laat dwalen. En in Les ‘ti’ Blondes duikt het duo ook nog in de eigen rijke muziekcultuur, want in de afgemeten, tegen elkaar in hakkende gitaren en declamerende zang horen we ineens hints naar de Belgische rocktrots TC Matic, van bijna vier decennia geleden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.