BeschouwingHeruitgave Sign O’ The Times

De legendarische Utrecht-concerten van Prince zijn na 33 jaar eindelijk te horen op zijn eerste live-album ooit

Prince in de Galgenwaard in Utrecht, in '87.Beeld Hollandse Hoogte / Roy Tee

Maar wat is er gebeurd met de superieure opnamen die in Ahoy’ werden gemaakt?

Duizenden mensen gekleed in oranje en zwart die in grote euforie de dreigende regen leken weg te dansen op opwindende muziek van Prince. Wie erbij was in Utrecht, nu 33 jaar geleden, zal het nooit vergeten. In juni 1987 gaf Prince vier concerten in Nederland. Zijn album Sign O’ The Times, een dubbel-lp, was drie maanden daarvoor verschenen. Het werd algemeen beschouwd als een nieuw hoogtepunt in zijn oeuvre.

De populariteit van Prince was sinds het verschijnen van zijn album en de film Purple Rain (1984) zo groot geworden dat hij zalen als de Rotterdamse Ahoy’ leek ontgroeid. Concertorganisotor Mojo Concerts durfde een stadion wel aan en koos voor de Utrechtse Galgenwaard. ‘Voor het eerst’, zo herinnert John Mulder zich. Hij was destijds hoofd productie van Mojo. Een kleine twintigduizend fans pasten in het stadion. Op stoeltjes, want dat wilde Prince graag.

Met gemak wist Prince op vier achtereenvolgende avonden het voetbalstadion van FC Utrecht te vullen. Aan de oproep in peach and black gekleed te gaan, de kleuren die hij in de hitsingle U Got The Look bezong, leek bijna iedereen gehoor te hebben gegeven. Vanaf het openingsnummer Sign O’ The Times, waarbij de band op een kale beat in optocht het podium op marcheerde, tot de dampende in een orgie van feestgeluiden eindigende finale It’s Gonna be a Beautiful Night zagen we een Prince in bloedvorm zoals we die nooit zouden vergeten.

Sinds afgelopen vrijdag is, voor wie erbij was in de Galgenwaard, alles weer opnieuw te beleven. Want het complete concert van 20 juni – de tweede Utrecht-avond – is opgenomen in de monumentale acht cd’s (of dertien lp’s) en één dvd tellende box die volledig is gewijd aan het album Sign O’ The TimesDat is heel bijzonder, want niet eerder verscheen er van Prince een live-album. Dat juist voor Utrecht is gekozen, geeft de bijzondere status van deze Nederlandse concerten aan.

En dat terwijl ze bijna niet hadden plaatsgevonden. Mulder, thans mede-directeur van Mojo, herinnert zich de paniek destijds nog heel goed. ‘Ik zat samen met Leon Ramakers (destijds directeur van Mojo, red.) en de manager van Prince in een heel klein hokje in het stadion. De stemming was niet best, want de weersvoorspellingen waren slecht voor alle vier de concertavonden. Maar de fans lagen al voor de ingang. Ineens kwam Prince zelf binnenstuiven. Hij was woedend en vond dat hij zijn fans die regen niet kon aandoen. We zeiden nog dat Nederlanders wel gewend zijn aan een beetje regen.’

Albumcover van Sign O’ The Times.

De boel werd gesust, de recensies waren geweldig. Prince zal hebben genoten van het uitzinnige publiek en gaf een dag later het langste concert uit zijn tournee. Maar op dag 4 stoof Prince wederom het hokje met Mojo-bazen Ramakers en Mulder binnen. ‘Ik dacht: o jee, daar gaat de laatste show’, zegt Mulder. Er vielen woorden als cancellen, maar die betroffen tot zijn grote opluchting niet Utrecht, maar Londen. ‘Prince wilde zijn tournee later die week niet afsluiten in het Londense Wembley Stadion. De kid, zoals zijn manager hem noemde, wilde liever nog een paar dagen in Ahoy’ spelen.’

Het was een impulsieve actie van Prince. Een tikkeltje verbaasd bekeek Mulder de Ahoy’-agenda. ‘Die bleek beschikbaar, maar de kaartverkoop moest de volgende dag al beginnen.’ De drie extra concerten waren meteen uitverkocht. Wat Mojo niet wist, was dat Prince de zaal ook decor wilde laten zijn van een gefilmde concertregistratie. Een andere impulsieve actie, pas bedacht toen de laatste Utrecht-show erop zat. De zo geweldig verlopen Nederlandse concerten hadden Prince op het idee gebracht zijn show in beeld en geluid vast te leggen.

Susan Rogers, Prince’ vaste technicus  van 1983 tot 1988, herinnert zich het telefoontje van haar baas daarna nog heel goed. ‘Ik verheugde me erg op een paar vrije dagen in Amsterdam nadat ik op mijn hotelkamer was overvallen door een heroïnejunk. Ik vond het heel aardig dat Prince me zelf even opbelde. Die wil weten hoe het met me gaat, dacht ik. Maar wat hij zei was: ‘Susan, we gaan een film maken. Die moet perfect worden, anders gaan er koppen rollen.’

Die rolden niet. De film kwam. Rogers leverde met hulp van Nederlandse geluidsmensen geweldig werk en kwam met betere geluidsopnamen uit Ahoy’ dan wat we nu in de box uit Utrecht horen, vindt Prince-kenner en journalist Edgar Kruize. Dat niet de Ahoy’-opnamen maar de  zoals bij alle concerten – alleen voor eigen gebruik bestemde, wat plat klinkende ‘soundboard-opnamen’ zijn gebruikt, heeft een simpele verklaring.

Kruize: ‘De voor de box verantwoordelijke Prince Estate heeft de rechten niet. Warner Brothers wilde destijds de Sign O’ The Times-film niet uitbrengen omdat ze na de geflopte Prince-film Under The Cherry Moon (1986) niet nog zo’n drama wilden.’ Prince is met de film zelf de boer op gegaan en heeft alles verpatst. In ieder land gelden andere rechten. Voor de box mocht zodoende geen noot of beeld uit Ahoy’ gebruikt worden. Zonde, vindt Kruize: ‘Ze hadden alles op alles moeten zetten om alsnog die rechten binnen te halen. Zonder film is het Sign O’ The Times-verhaal eigenlijk niet compleet.’

Maar de Galgenwaard-bezoekers hebben na 33 jaar eindelijk hun souvenir.

Prince: Sign O’ The Times. Warner Music. (Diverse formats, op zowel vinyl als cd)

De film

Wie het Sign O’ The Times- verhaal compleet wil hebben, kan niet om de film heen. De dvd/blu-ray van Sign O’ The Times is op dit moment niet officieel in Nederland verkrijgbaar. De begin dit jaar verschenen box is alleen in Duitstalige landen te bestellen. Film en documentaire (interviews met muzikanten, andere betrokkenen en Prince-kenners als Susan Rogers en Edgar Kruize) zijn Duits ondertiteld. Bestellen kan alleen via webshops als Amazon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden