Tv-recensieJulien Althuisius

De laatste aflevering van Max Vakantieman: dan weet je dat de zomer ten einde is

De zomer is pas echt voorbij als Omroep Max het zegt. En dat gebeurde maandagavond, met de slotaflevering van Max Vakantieman, hét programma voor consumenten met vakantieproblemen en mensen die geen genoeg kunnen krijgen van consumenten met vakantieproblemen. Ik ben zelf niet op vakantie geweest deze zomer, dus kon wel wat vakantiegevoel gebruiken. Sybrand Niessen, peetvader van klein consumentenleed, heette me welkom in een studio die zo vrolijk aangekleed was dat ik er meteen neerslachtig van werd. Het voorgerecht kwam in de vorm van een dagje op patrouille met de waterpolitie op het Sneekermeer. ‘Een gekkenhuis’, zo omschreef een stuurs kijkende diender de situatie op het water. Het leek wel mee te vallen.

Daarna het eerste probleem. Marianne Lenterman had een caravan gehuurd om naar het christelijke festival Opwekking in Biddinghuizen te gaan. Ze tikte een borg van 500 euro af en ging vrolijk op weg naar het festival. ‘Veel gospel, veel praise, worship.’ Na afloop kreeg ze haar borg niet terug omdat er een paar minuscule deukjes in de caravan bleken te zitten. Lenterman wist zeker dat zij die schade niet had veroorzaakt. ‘Je voelt je gewoon gebruikt.’

Lang verhaal kort, Marianne Lenterman kreeg haar borg niet terug, maar het verhuurbedrijf vond het wel ‘heel vervelend’ dat ze er een naar gevoel aan had overgehouden. Als schraal doekje voor het bloeden mocht ze volgend jaar ‘graties’ een week lang een caravan huren. Maar Lenterman had inmiddels al een caravan gekocht, dus whatever.

Voorts was er de familie Pronk, die twee nachten in een Duits hotel had geslapen en een rekening van 1.000 euro kreeg gepresenteerd omdat het brandalarm in hun kamer was afgegaan - terwijl het om een technische storing bleek te gaan. Er was een groepje minderjarige jongens die zonder medeweten van hun ouders stiekem een reis naar Spanje hadden geboekt, die vanwege het coronavirus moesten afbreken, maar geen compensatie kregen. Een opa en oma die met hun kleindochter naar Barcelona wilden, maar ‘Veulings’ had hun ticket overgeboekt naar een andere vliegtuigmaatschappij die toevallig net die dag failliet was gegaan. En een familie die tijdens de eerste weken van de coronacrisis vast had gezeten in Indonesië.

Presentator Sybrand Niessen in de studio van Max Vakantieman.

Het was een aaneenschakeling van klein en middelgroot vakantieleed; de ultieme remedie tegen elk gemis van een echte zomervakantie. Uiteindelijk was het vakantiegevoel gereduceerd tot een schim van zijn eigen glorie, als een op straat gesmeten lege verpakking Capri Sun. Precies wat ik nodig had.

Het was nog niet voorbij. Aan de Spaanse costa interviewde verslaggever Koen Hans Kazan over niet goochelen in tijden van corona. Koen sprak ook met vakantievierende Hollanders. Tegen een man die zijn mondkapje op zijn kin had hangen zei hij: ‘Hij hangt een beetje op trenta y seis.’ Koen verklaarde zich nader: ‘Half zeven.’ Trenta y seis betekent 36. Maar dat maakte allang niets meer uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden