Documentaire

De koning van de Mont Ventoux

Echte sportbeelden zijn niet straffeloos tot een nieuwe wedstrijd te monteren

De koning van de Mont Ventoux maakt fantasie van werkelijkheid. Het is de wereld van de 'virtuele leider in het klassement', zoals wielercommentatoren het noemen in hun tv-verslag.

De ondertitel van deze documentaire luidt De koers die nog nooit gereden werd. Het levensechte strijdtoneel is de Mont Ventoux, de beruchtste berg uit de geschiedenis van het wielrennen. Hier kwam heldendom tot stand, hier sneuvelden reputaties en in een enkel geval zelfs meer dan dat. Bijna een halve eeuw geleden viel de Brit Tommy Simpson uitgeput van zijn fiets en stond nooit meer op, gesloopt door drank, dope en verzengende hitte.

Komende zondag is 'de kale berg' opnieuw het eindstation van een rit in de Tour de France. Bij wijze van opwarmertje nu dus De koning van de Mont Ventoux. Daarin worden vijf eerdere beklimmingen die eindigden op de Ventoux samengevoegd om daaruit de snelste deelnemer aller tijden te vissen. De winnaars van die vijf edities werden op de montagetafel met elkaar in één wedstrijd gezet.

Ten tijde van Eddy Merckx, alweer 43 jaar geleden, was de tv-registratie nog in zwartwit. Zijn tegenstanders treden aan in kleur. Het zijn Fransman Jean-Francois Bernard (1987), Italiaan Marco Pantani (2000), Fransman Richard Virenque (2002) en Spanjaard Juan Manuel Garate, in 2009 de laatste die de Tourrit won op de 'reus van de Provence'.

De Vlaamse regisseur Fons Feyaerts is de man achter dit gedachte-experiment. 'Een race over de tijdsgrenzen heen', noemt hij het.

De 20 kilometer lange beklimming van de Ventoux, met als startplaats Bédoin, valt in drie fasen uiteen. Het eerste deel vereist relatief de minste inspanning. Dan volgt een slopend stuk door een bos. En tot slot, voorbij Chalet Reynard, bereikt de coureur het maanlandschap dat de Ventoux zijn bijnaam gaf. Die delen werden de ijkpunten in de virtuele krachtmeting.

Drie van de vijf deelnemers laten hun licht over het beeldverslag schijnen. De in 2004 overleden Marco Pantani wordt vertegenwoordigd door Davide Boifava, zijn ploegleider van toen. Eddy Merckx, in het wielrennen toch de maat der dingen, ontbreekt. Hij was niet beschikbaar, zo luidt de boodschap. Dat geeft te denken, want Merckx is eigenlijk altijd beschikbaar.

Misschien had de oude Kannibaal wel zijn bedenkingen. Een sportman denkt in wedstrijden en wedstrijden zijn niet virtueel. De opzet suggereert bovendien dat wielrennen een kwestie van hard fietsen is. Maar een winnaar moet zo veel meer in huis hebben, variërend van tactisch inzicht tot vals spel.

Neem doping. Het gebruik was rond de eeuwwisseling op zijn toppunt, met epo en bloedtransfusies. Pantani zal daarmee zijn voordeel hebben gedaan, terwijl die arme Merckx het moest doen met armzalig spul als amfetamine.

Maar ook de aard van de afzonderlijke wedstrijden is te verschillend. In 2002 had Virenque er al 200 kilometer op zitten toen hij aan de Ventoux begon. Bernard kon zich een kwarteeuw eerder beperken tot de Ventoux, in een tijdrit. In zo'n etappe is wielrennen inderdaad vooral een kwestie van hard fietsen.

Voor de ingewijde voegt De koning van de Mont Ventoux niets toe, de buitenstaander wordt er niet wijzer van en spectaculair is het evenmin.

Maarten Ducrot en Vlaming Michel Wuyts leveren het commentaar bij de 'koers die nog nooit gereden werd'. Hun voorbehoud klinkt ruimschoots door, maar toch klinken ze net zo mechanisch als Evert ten Napel en Youri Mulder in hun verslaggeving bij FIFA Football, een computergame. Ook die voetbalwedstrijden werden nooit gespeeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden