Tv-recensieJulien Althuisius

De kantoortuin zou kantoorsteppe, kantoorkerker of kantoorcrematorium moeten heten

Het gebeurt regelmatig dat ik me na een dag op kantoor voel alsof ik met mijn hoofd in een magnetron heb gezeten: moe, hoofdpijn en alleen maar de behoefte op de bank te liggen. Vaak verdwijnt al die misère na een kwartiertje op de fiets. Ik was altijd in de veronderstelling dat die postredactionele dip te wijten was aan de erbarmelijke luchtkwaliteit; een combinatie van een te laag vochtigheidsgehalte en een gebrek aan zuurstof, aangelengd met automaatkoffie.

Wilt u dit artikel liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie

Nu bleek maandagavond uit de uitzending van De monitor dat het allemaal niet de schuld is van het dienstdoende volatiele klimaatsysteem, maar van de kantoortuin – een kantoorruimte zonder scheidingswanden. (Nogal misleidende term wel, kantoortuin. Bij tuin denk je toch aan groen, planten, bloemen, frisse lucht, misschien een barbecue, vrijheid, even lekker ontspannen; allemaal precies niet wat je in een kantoortuin vindt of doet. Meer waarheidsgetrouw zou zijn kantoorsteppe, kantoorkerker of -crematorium.)

‘Een ramp’, zo werd de kantoortuin genoemd in De monitor. Een hoogleraar cognitieve psychologie legde aan presentator Teun van de Keuken uit waarom. ‘Het grootste nadeel’, zei Stefan van der Stigchel, ‘is de afleiding.’ Ter illustratie vroeg hij Van de Keuken een oefening te doen waarbij hij de presentator afleidde met een fictief telefoongesprek. ‘Gesprekken die beginnen, mensen die binnen komen lopen, daar staan je hersenen de hele tijd voor open’, legde Van der Stigchel uit. Omdat je de hele tijd (onbewust) bezig bent met dingen die om je heen gebeuren, ben je minder geconcentreerd op je taak. Dat komt je prestaties dus niet ten goede, maar het maakt je ook vermoeider. Dat werd bevestigd door een van de anonieme werknemers die Van de Keuken aan de telefoon sprak. ‘Na een kantoortuindag merk ik echt dat ik geïrriteerd ben en veel vermoeider.’

Directeur van het Center for Buildings and People Wim Pullen (links) moet helemaal niets hebben van de oranje tussenschotjes op de redactie van De monitor.Beeld De monitor

Ook de kantoortuin van de redactie van De monitor moest eraan geloven. Wim Pullen, directeur van het Center for People and Buildings, zag meteen dat het foute boel was. ‘Grote oppervlakten, veel bureaus, relatief dicht bij elkaar’, zei Pullen. ‘Als ik dit zie, kantoortuin pur sang.’ Van de Keuken sputterde nog wat tegen over oranje schotten tussen de werkplekken in, maar daar moest Pullen helemaal niets van hebben. ‘Schaamschotjes’, zei Pullen minzaam, ‘die doen niets.’

Hoewel er (nog) geen direct verband is tussen burn-out en de kantoortuin, heeft het er alle schijn van dat deze werkomgeving niet bepaald bevorderlijk is voor de gezondheid. De monitor maakte een rondgang bij 91 bedrijfsartsen. Op de stelling ‘Werknemers die bij mij komen noemen de kantoortuin als een van de redenen van hun verzuim’, antwoordde 92 procent ja.

De beste oplossing, volgens hoogleraar psychologie Van der Stigchel, is de kantoortuin helemaal afschaffen. Als dat niet kan pleit hij voor een ‘aandachtsambassadeur’, die stilteregels opstelt en iedereen daar continu aan herinnert. ‘Net als in een universiteitsbibliotheek’. Een concentratiecipier, als poortwachter van het kantoorparadijs. Dat zal de sfeer ongetwijfeld ten goede komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden