Recensie Muziek

De kalme en literaire hardcore van La Dispute is soms hartverscheurend mooi ★★★★☆

Albumhoes La Dispute: Panorama Beeld La Dispute

De spanning in de harde muziek is de laatste jaren te vinden in de hardcore, en dan vooral de zich artistiek doorontwikkelende hardcore. Er is leven na al te brute schreeuwerigheid en emotionele woede-uitbarstingen, en dat realiseren bands als het Belgische Amenra en (bijvoorbeeld) de Amerikaanse herrieband Daughters zich bijzonder goed.

La Dispute uit Grand Rapids in de Amerikaanse staat Michigan, heeft al lang geleden koers gezet naar een  uniek ‘post-hardcore’-geluid. Op de laatste plaat Panorama klinkt de zeer bedachtzame gitaarmuziek van de band prachtig, zeker als zanger Jordan Dreyer er zijn hartverscheurende teksten tegenaan gooit.

De uitbarstingen op Panorama zijn schaars. Nummers als Rhodonite and grief komen lichtvoetig en op zachte golven jazz aankuieren, inclusief warme koperblazers. En in lange, verhalende tracks als Fulton Street I  klinkt La Dispute echt even als een literaire hardcoreband – en als een kruising tussen Refused en Sonic Youth. Schrijver Dreyer draagt teksten voor over een in de stad gevonden lijk, en schreeuwt zijn eigen vertwijfeling over het leven uit. ‘I saw it all in my dreams. And I saw leaves hiding bodies in the treeline off the interstate. But I’ve never put flowers by the street.’

Echt pakkende, simpele popliedjes worden de tracks op Panorama niet, maar dat is ook de bedoeling niet. La Dispute schrijft ontroerende verhalen op muziek die heel af en toe afdaalt naar de donkerste rock-esthetiek. Een heel bijzonder bandje.

Heavy

★★★★☆

La Dispute

Panorama

Epitaph

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.