RecensieRemgewogen

De jonge Nederlandse gitarist Martin van Hees speelt zeer verzorgd werk van Nederlandse componisten ★★★★☆

De jonge gitarist Martin van Hees heeft zijn tweede cd geheel gewijd aan Nederlandse muziek, wat op zichzelf al prijzenswaardig is. Zijn uiterst verzorgde, maar niettemin doortastende spel is dat evenzeer, en ook de opmerkelijke verpakking van het schijfje mag niet onvermeld blijven.

Aan Nederlandse gitaarmuziek moet wel het spreekwoordelijk kaarslichtje te pas komen. Van Hees opent met Dulcamara van Roderik de Man en Triplum van Louis Andriessen, beide sterke, maar ietwat stekelig moderne stukken. De twee eigen composities zijn aanzienlijk gitaristischer en liggen prettig in het oor, maar daardoor ontbreekt het ze helaas ook nogal aan eigenheid. In vijf Debussy-variaties weet Aart Strootman, zelf ook gitarist, een goede middenweg te vinden.

 Met energiek en economisch werk van Jan-Peter de Graaff en het dwarse maar geestige Remgewogen van Christiaan Richter geeft Van Hees de jongste garde toondichters een stem. Ook dat verdient een pluim.

Klassiek
Martin van Hees
Remgewogen
Trptk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden