tv-recensieArno Haijtema

De Jonge en Omtzigt waren tijdens het debat bij Op1 voornamelijk elkaars hoeders

Tijd voor een speciaal debat, zo voerde presentator Willemijn Veenhoven van Op1 dinsdagavond de spanning op rond de live-confrontatie tussen de CDA’ers die zich hebben gekandideerd voor het lijsttrekkerschap. Wordt het Pieter ‘Pitbull’ Omtzigt of Hugo ‘Ik kom van Rotterdam-Zuid’ de Jonge? Speciaal werd het, alleen al omdat de politici, anders dan bij veel tv-debatten, de kans kregen meer dan drie zinnen achter elkaar te spreken en zo iets van hun visie te etaleren. Een debat werd het niet, de degens bleven gepoetst en geolied in het foedraal.

Onbegonnen werk voor Veenhoven en collega Erik Dijkstra om in tijden van mediatraining en spindoctors politici uit hun tent te lokken, zeker als die, zoals christendemocraten, hun bestaansrecht doorgaans ontlenen aan behendig laveren tussen links en rechts.

De presentatoren probeerden het wel. Met geinige dilemma’s: gympen of slangenleren laarzen? Lilian Marijnissen of Thierry Baudet? De voorkeuren van Omtzigt en De Jonge werden volgens de al dagen zo niet weken bekende lijnen ingekleurd.

Lastiger: Akwasi of Johan Derksen? ‘Tsjonge, jonge’, zuchtte De Jonge ongelovig en weigerde te kiezen: ‘Hier ligt polarisatie op de loer. Wie dat opzoekt verdient geen podium.’ Omtzigt ontweek behendig met het antwoord dat al dagen door de loopgraven van het strijdperk der titanen ricocheert: ‘Ik ben niet van abstracties, van bloemen leggen en standbeelden omtrekken. Ik bestrijd vooroordelen zoals die van de Belastingdienst. Bij dat soort discriminatie vindt u in mij een bondgenoot.’

Beeld NPO

Steeds richt Omtzigt het vizier op zijn successen als vasthoudend Kamerlid. Maar hij geeft daarover in de media bij herhaling zo hoog op, dat zijn naturel het nu al begint af te leggen tegen voorspelbaarheid. Zoals De Jonge bij openbare gelegenheden nooit de gelegenheid mist zijn Rotterdamse ervaring als pre in de strijd te werpen – ook als dat geen relevantie heeft, zoals bij Op1

Beiden beheersen hun mediatechnieken en schreeuwen van de daken, maar de kijker die hoopte op iets nieuws mompelt hun oneliners al gedachteloos mee: ‘Geen gezichten op verkiezingsposters maar ideeën’ (Omtzigt). ‘We gaan geen banen verdelen, nu eerst team-CDA’ (De Jonge over de toekomstige beschikbaarheid die minister Hoekstra niet voor hem, maar wel voor 'team’-Omtzigt uitsprak).

Aan de anderhalvemetertafel toonden de christenbroeders zich elkaars hoeders, ook als een opponent het schild gevaarlijk laag liet zakken. Zoals toen De Jonge vertelde hoe hij als minister paal en perk had gesteld aan de lakse praktijken van uitvoeringsinstantie CAK om jaren te laat geïnde eigen bijdragen in de zorg alsnog te innen  met torenhoge ‘stapelfacturen’ tot gevolg.

Zijn opponent, sfinxachtig ontspannen, knikte instemmend bij het ‘kleine voorbeeld’ dat De Jonge gaf om te bepleiten: ‘Zorg alsjeblieft voor maatwerk.’ Waarop Omtzigt: ‘Overigens is dat wel mijn wetswijziging geweest.’ Ai, pronkte De Jonge hier met andermans veren? Hij zweeg en Omtzigt wreef het niet in. Dat was niet volgens de mores van het Binnenhof. Wel hoffelijk.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden