Recensie Flying Lotus - Flamagra

De jazz met hiphop en dance van Flying Lotus is rusteloos, maar heeft soms ook een smoelwerk ★★★☆☆

Albumhoes Flying Lotus: Flamagra. Beeld Flying Lotus

Dance / Elektronisch

★★★☆☆

Flying Lotus

Flamagra

Brainfeeder / Warp / V2

Een makkelijke jongen is Flying Lotus niet, dat bleek al op vrij ondoorgrondelijke conceptalbums als You’re Dead, uit 2014. De dancevernieuwer uit Los Angeles is op zijn nieuwe album een stuk toegeeflijker. Of zou het zo zijn dat het aan elkaar knopen van genres een genre op zichzelf aan het worden is, en we er meer aan gewend raken?

Op Flamagra mengt Flying Lotus opnieuw spirituele jazz, funk, hiphop en geavanceerde computerdance. Soms gaan tracks van net meer dan een minuut het ene oor in en het andere weer uit, zonder dat je de kans krijgt ergens aan vast te haken; het is rusteloos en bevreemdend. Maar gelukkig heeft Flamagra ook nummers met een smoelwerk, vooral dankzij de gastbijdragen. More, met Anderson Paak, wordt na een uitbundige intro met koorzang ineens een best bevattelijke hiphoptrack, en op Burning Down the House is te horen waar Flying Lotus kennelijk de meeste inspiratie vandaan haalt voor zijn wondermuziek: bij de spacefunk van George Clinton natuurlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden